นักนั้นสร้างที่พำนักไว้เพราะตั้งใจจะเข้าไปพิชิตหอคอยวรยุทธ์ อ๊ะ นั่นไง …เป็นหอคอยทองคำตรงนั้น!”
หมัวซานซานชี้ไปยังโบราณสถานขนาดใหญ่ที่เห็นได้จากไกล ๆ
“นั่นคือ… หอคอยวรยุทธ์เหรอ?”
ในข้อมูลที่เขาเคยอ่านก่อนหน้า มันมีเรื่องของหอคอยวรยุทธ์ถูกบันทึกไว้ด้วย เพราะงั้นเขาจึงรีบถามต่อ “แล้วพวกเราจำเป็นต้องเข้าไปด้วยหรือเปล่า?”
“ไม่จำเป็น”
หญิงสาวส่ายหน้าและพูดอธิบาย “มีคนอีกมากมายที่ตั้งใจจะเข้าไปในหอคอยนั่น ไม่ว่าจะเป็นตอนนี้หรือในอดีต เพราะงั้นพวกเขายังต้องต่อแถวอีกนานเลย พวกเราถ้าไปตอนนี้ก็จะมีแต่เสียเวลาเหมือนกัน”
“เขตแดนลับนี้เปิดเป็นเวลาหนึ่งเดือนครึ่ง เพราะงั้นหลังจากที่เราเสาะหาสมบัติบรรพกาลจากภายในนี้ได้แล้วค่อยกลับมาเข้าคิวขึ้นไปในหอคอยวรยุทธ์ก็ยังไม่สาย!”
ฟังคำอธิบายเช่นนั้น ฉู่โม่วก็พยักหน้าและพูด “เข้าใจแล้ว”
ด้วยเหตุนี้
หมัวซานซานจึงหยิบเอาแผนที่ขึ้นมา ระบุปลายทางแล้วมุ่งหน้าไปยังจุดนั้นพร้อมกับฉู่โม่วแทน
ระหว่างทาง
“หมัวซานซาน ตอนนี้น่าจะบอกได้แล้วมั้งว่าสมบัติที่เธอต้องการคืออะไร?”
ฉู่โม่วกล่าวถามขึ้นมา
ก่อนหน้านี้ เมื่อตอนที่หมัวซานซานมาชวนเขา เธอไม่ได้บอกเลยว่าเธอตั้งใจจะมาหาสมบัติอะไร เธอเพียงแค่บอกไว้ว่าจะบอกเขาตอนที่เข้ามาในเขตแดนลับแล้วเฉย ๆ
สิ่งนี้ทำให้ฉู่โม่วสงสัยมาตลอด
เพราะงั้นในตอนที่กำลังเดินทาง ฉู่โม่วจึงอดไม่ได้ที่จะถาม
“ได้สิ”
ทางด้านหมัวซานซานที่ไม่ได้คิดจะปิ
