็คงจะหาเจออยู่ดี
ด้วยเหตุนี้ ฉู่โม่วจึงกระซิบ “หมัวซานซาน ไม่ต้องมองหาสวี่อวี่ป๋อก็ได้ …ฉันฆ่าเขาไปแล้วน่ะ”
“หา?”
ฟังที่ฉู่โม่วพูดแล้วหมัวซานซานก็ถึงกับผงะ สีหน้าของเธอแสดงความไม่เชื่อออกมา
เห็นดังนั้น
ชายหนุ่มย่อมสามารถเข้าใจได้ว่าหมัวซานซานยังไม่สามารถยอมรับได้แน่ ๆ เพราะงั้นเขาจึงเล่าเรื่องข้อพิพาทระหว่างตนกับตระกูลสวี่ให้เธอฟังเพิ่มแบบหยาบ ๆ รวมไปถึงเรื่องที่สวี่อวี่ป๋อถูกส่งมาลอบสังหารเขาแต่ถูกเขาสังหารไปแทน
แน่นอน
รายละเอียดนั้นไม่สามารถลงลึกได้มากกว่านี้
แต่ภายหลังจากได้ฟังเรื่องราวต่าง ๆ หมัวซานซานก็ยอมเชื่อในสิ่งที่ฉู่โม่วพูด
ทว่าเธอก็ยังรู้สึกตกใจมากอยู่ดี
ก่อนหน้านี้ เธอรู้สึกได้ว่าฉู่โม่วกับเธออยู่ในระดับพอ ๆ กัน
แม้อีกฝ่ายจะแข็งแกร่งกว่าเธอก็จริง แต่ไม่ได้ต่างกันมากถึงเพียงนี้
เมื่อครั้งที่ฉู่โม่วมาถึงฐานจินหลิงโดยที่ยังไม่ได้เป็นปรมาจารย์ยุทธ์ หมัวซานซานก็ยังรู้สึกด้วยว่า ตนน่าจะสู้เขาได้
หากทว่า…
เมื่อฉู่โม่วพูดด้วยตนเองเมื่อครู่ว่าได้สังหารคนระดับนายพลเมืองไปแล้ว แถมยังเป็นผู้มีพรสวรรค์ของฐานนี้ด้วย หญิงสาวก็ตระหนักได้ทันทีเลยว่าช่องว่างระหว่างเธอและเขามันขยายกว้างมากขึ้นอีกแล้ว กว้างขึ้นเสียจนไม่อาจจะตามทันได้อีก
‘พลังกายของคนคนนี้ ไม่ธรรมดาจริง ๆ ด้วย!’
‘ไหนจะยังมีพรสวรรค์มากกว่าหนึ่งอย่างอีก!’
‘เท่าที่ฉันรู้มา เขามีธาตุลม ทักษะกระบี่ระดับสูงแล้วก็ธาตุสายฟ้า…’
‘บา
