งที… ความแข็งแกร่งที่แท้จริงของฉู่โม่วในตอนนี้ อาจจะเทียบเท่าได้กับนายพลเมืองระดับกลางที่เขาฆ่าไปก็ได้!’
หมัวซานซานคิดในใจ
เธอพอจะเข้าใจได้แล้ว… ว่าใครกันแน่ที่เป็นผู้มีพรสวรรค์ตัวจริง!
ขณะเดียวกัน
ภายในใจของเธอก็ล้มเลิกความคิดที่จะเอาตนไปเทียบฉู่โม่วเรียบร้อยแล้ว
นั่นเพราะผลลัพธ์นั้นมันชัดเจนมากตั้งแต่ยังไม่ได้ลงมือทำ
เธอไม่มีพลังที่สามารถเทียบเท่าฉู่โม่วได้เลย สิ่งเดียวที่เธอทำได้นั้น ก็คือการพยายามตามหลังเขาให้ทัน โดยที่เไม่ทิ้งห่างจนเธอไม่อาจจะคว้าตัวไว้ได้อีก
คิดได้ดังนั้น หมัวซานซานก็ได้สติกลับมา และกล่าวชมอีกฝ่ายอย่างจริงใจ “ฉู่โม่ว ฉันไม่คิดเลยนะว่านายจะแข็งแกร่งมากขึ้นขนาดนี้ ยินดีกับนายด้วยนะ!”
“เธอเองก็ไม่ได้แย่ไปกว่าฉันนักหรอก”
ฉู่โม่วยิ้มตอบ
หมัวซานซานส่ายหน้า “ยังห่างจากนายเยอะน่า!”
“แต่…”
“ฉันไม่ยอมหรอก จะพยายามฝึกให้หนักแล้วตามนายให้ทันให้ได้เลย!”
หญิงสาวกล่าวต่อด้วยรอยยิ้ม
ชายหนุ่มเหลือบมองไปภายในดวงตาของหมัวซานซาน เขาพบความจริงใจในแววตานั้น
“จะรอดูนะ”
ฉู่โม่วให้กำลังใจแทนคำชื่นชมในความมุ่งมั่นของอีกฝ่าย
ระหว่างที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกัน
ในตอนนั้นเอง
“รอยแยกเขตแดนกำลังจะเปิดแล้ว!”
ท่ามกลางความวุ่นวาย เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น
ทั้งฉู่โม่วและหมัวซานซานรีบหันมองไปยังเป้าหมายอย่างพร้อมเพรียงกัน
ท้องฟ้าจากที่แต่เดิมเงียบสงบ ในตอนนี้จู่ ๆ มันก็เต็มไปด้วยสายลมโหมกระหน่ำรุนแรง
อณู
