บทที่ 102 จ้าวยุทธ์
“หรือมันจะเป็นพวกหอการค้าหยกแก้วที่รู้ก่อนว่าพวกเราจะเล่นงานฉู่โม่ว ก็เลยแอบส่งคนที่แข็งแกร่งมาก ๆ ไปคอยปกป้องเจ้านั่นไว้?”
“ไม่เช่นนั้นแล้ว มันไม่ทางเลยที่อวี่ป๋อจะพลาดได้!”
ผู้อาวุโสตระกูลสวี่คนหนึ่งอดคาดเดาไม่ได้
ทันทีที่เขาพูดออกไป เหล่าอาวุโสคนอื่นภายในโถงนี้ก็พากันพยักหน้า เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเองก็คิดเช่นกัน
“มันต้องเป็นฝีมือของพวกหอการค้าหยกแก้วแน่ ๆ เจ้าพวกนั้นยิ่งเขม่นตระกูลของพวกเรามาพักใหญ่ ๆ แล้วด้วย!”
“ไอ้พวกหอการค้าจอมแส่!”
“ถ้าไม่ใช่ฝีมือเจ้าพวกนั้น คนของตระกูลสวี่ของพวกเราคงจะฆ่าเจ้านั่นได้ตั้งนานแล้ว!”
คนเหล่านี้ต่างพากันพูดเอาดีเข้าตัวและต่อว่าฝ่ายตรงข้ามอย่างแค้นเคือง
พันธมิตรพ่อค้าหยกแก้วนั้นถือเป็นหอการค้าที่มีขนาดใหญ่ที่สุดภายในฐานจินหลิง มีผู้ปลุกพลังขั้นต่าง ๆ อยู่ภายใต้การดูแลมากมายนับไม่ถ้วน การที่ตระกูลสวี่เพิ่งไปมีเรื่องมากับกลุ่มคนเหล่านี้ ก็ถือเป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่ทำให้พวกเขามองว่านี่เป็นฝีมือของหอการค้าหยกแก้ว
แม้ว่าสวี่หล่างจะโกรธแค้นอยู่ภายในใจมากขนาดไหน
แต่เมื่อคิดถึงสีหน้าของเหล่าบรรพบุรุษที่ดูจะไม่พอใจในการกระทำของเขาก่อนหน้าเอาเสียมาก ๆ จึงไม่กล้าบุ่มบ่ามทำอะไรโดยไม่ไตร่ตรองให้ดีอีก
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงพยายามข่มความโกรธเอาไว้ให้ดี แล้วพูดอย่างเคร่งขรึม “ช่างมันไปก่อน ตอนนี้เขตแดนลับเมฆาครามกำลังจะเปิดแล้ว”
“เราน่าจะมีโอกาสให้ลงม
