ยว เขาก็เข้ามาถึงตัวฉู่โม่วแล้ว!
“ตายซะ!”
ทว่าสิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือแม้ฉู่โม่วจะเพิ่งขึ้นเป็นปรมาจารย์ยุทธ์ได้ไม่นาน แต่วิชากระบี่ของเขานั้นสูงเกินขั้นตนเองไปมากแล้ว ด้วยเจตจำนงแห่งกระบี่ คลื่นกระบี่ที่พุ่งไปมาก็เพิ่มจำนวนขึ้นจากร้อยเป็นพันได้ในชั่วพริบตา
ไม่เพียงแต่ชายหนุ่มจะไม่ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบแล้ว เขายังกลับกลายเป็นฝ่ายที่ได้เปรียบอีกด้วย
สิ่งนี้ทำให้สวี่อวี่ป๋อตกใจสุด ๆ
แต่อีกสิ่งหนึ่งที่ไม่ได้คาดคิดเลยจริง ๆ นั่นก็คือ
เหตุผลที่ยังสามารถสู้กับฉู่โม่วได้จนถึงตอนนี้ ทั้งหมดเป็นเพราะอีกฝ่ายยังไม่ได้คิดจะปิดฉากเท่านั้น ฉู่โม่วอยากจะรู้ว่าตัวเองที่ขยับขึ้นเป็นปรมาจารย์ยุทธ์แล้ว เมื่อปราศจากการใช้พรสวรรค์ด้านอื่น ลำพังเพียงวิชากระบี่กับพลังกายจะสามารถต่อสู้ได้ระดับไหน
‘โฮ่ พลังของฉันใกล้เคียงกับนายพลเมืองระดับต้นแล้วงั้นเหรอ?’
‘ถ้าหากไม่ใช่พรสวรรค์เลย ลำพังแค่วิชากระบี่ ไม่ว่าจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์หน้าไหน หรือแม้แต่นายพลเมืองระดับต้นก็ไม่คณามือฉันเลยสินะ…’
‘งั้นแสดงว่า ถ้าฉันกระตุ้นพรสวรรค์ …ก็น่าจะสู้กับนายพลเมืองระดับปลายได้เลยสิ!’
พักหนึ่ง ฉู่โม่วก็สรุปผลออกมา
และเมื่อได้ผลลัพธ์แล้ว นั่นหมายถึงเหยื่อที่กำลังหลบคลื่นกระบี่ของเขาอยู่ภายในห้องนี้ ไม่มีความจำเป็นอีกต่อไป
‘ปิดฉากเลยก็แล้วกัน!’
คิดได้เช่นนั้น
ฉู่โม่วก็หายไปในพริบตา
เทเลพอร์ต!
พริบตาต่อมา ร่างของฉู่โม่วปรากฏตัวอีกครั้งที่ด้
