านหลังสวี่อวี่ป๋อ เขาไม่รอช้าที่จะใช้กระบี่ฟาดฟันลงไปที่อีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว
คมกระบี่นี้ถูกห่อหุ้มด้วยเจตจำนงแห่งกระบี่ ผสานด้วยพลังของธาตุเหล็ก ดังนั้นมันจึงคมมาก ๆ
เพียงตวัดกระบี่โจมตี แม้แต่อากาศยังถูกทำให้เสียหายได้
เพราะงั้น
รอยกระบี่คมกริบจึงถูกทิ้งไว้ในอากาศจนเหมือนเป็นมิติที่ถูกเปิดทิ้งไว้ด้วย
ฉัวะ!
กระบี่ยาวของฉู่โม่วนี้สามารถตัดแขนสวี่อวี่ป๋อได้อย่างง่ายดายและแม่นยำ
แขนของอีกฝ่ายกระเด็นไปไกลในทันที
“น… นี่มันพลังอะไรกัน!?”
“ทำไมแกเคลื่อนที่ได้เร็วขนาดนี้!?”
ทันทีหลังจากที่โดนตัดแขนทิ้ง สวี่อวี่ป๋อก็รู้สึกกลัวขึ้นมาจริง ๆ
แต่เดิมที่ไม่สามารถเข้าถึงตัวฉู่โม่วได้ก็ว่าน่ากลัวแล้ว พอยิ่งเขาถูกต้อนฝ่ายเดียวมันก็ยิ่งทำให้ทุกอย่างดูเลวร้ายลงไปอีก ยิ่งในตอนนี้ เมื่อฉู่โม่วสามารถตัดแขนของเขาได้ มันก็ทำให้ตระหนักจริง ๆ ว่าตนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉู่โม่วเลย
‘ใช้อัตลักษณ์แห่งกระบี่ได้ไม่พอ ยังมีพลังประหลาด ๆ นี่อีก!?’
‘ไม่!’
‘ฉันต้องรีบออกจากที่นี่แล้วหาทางรับมือ!’
คิดได้ดังนั้น นักฆ่าผู้โชคร้ายก็เริ่มหาทางถอยออกจากที่นี่แล้วในใจ
ร่างของเขาค่อย ๆ กลืนหายไปในความมืดอีกครั้ง
อย่างไรก็ตาม
ฉู่โม่วไม่ได้ยอมให้อีกฝ่ายหนีแต่อย่างใด เขาฟันลงไปในอากาศ
ฉัวะ!
ด้วยเสียงของเนื้อที่ถูกฟันจนฉีกขาด สวี่อวี่ป๋อที่เพิ่งจะหายตัวไปก็กลับมาปรากฏอีกครั้ง
“ก… แกเห็นฉันด้วยงั้นเหรอ!?”
เขาร้องอุทานออกมาด้วยความหวา
