ขาเสีย
เจียงอี้ฉวงชักเอากระบี่ยาวออกมาจากถุงเก็บของ และปาดเข้าที่ส่วนหัวของฉู่โม่วอย่างแม่นยำ!
กระบี่ปลดปล่อยพลังของมันออกมาราวกับมีชีวิต เช่นเดียวกับแรงที่ฟาดฟันมัน
เห็นได้ชัดเลยว่าหญิงสาวคนนี้คิดจะฆ่าฉู่โม่วให้ตายในกระบี่เดียว
อย่างไรก็ตาม เพียงแค่กระบี่ถูกชักออกมา แสงสีเงินก็ปรากฏขึ้นด้วยความเร็วมากกว่า เจียงอี้ฉวงรับรู้เพียงแรงมหาศาลที่พุ่งผ่านแขนเธอไป รู้ตัวอีกทีหนึ่ง กระบี่ยาวของเธอก็กระเด็นหลุดจากมือไปแล้ว
พริบตาต่อมา กระบี่เหล็กในมือฉู่โม่วเป็นฝ่ายจ่อคอของหญิงสาวแทน โดยไม่มีใครมองทันเลยด้วยซ้ำ
“ใครก็ตามที่ไม่ทำตาม เธอก็จะโวยวายแล้วฆ่าเขางั้นเหรอ? นี่เห็นชีวิตคนเป็นอะไรกัน?… จองหองแบบนี้ พ่อแม่ไม่สั่งสอนอะไรเลยบ้างหรือไง?”
น้ำเสียงของฉู่โม่วเย็นชาพอ ๆ กับเวลาไล่ล่าสัตว์อสูร
“น น นาย…”
ฟังถ้อยคำพูดของชายหนุ่มแล้ว สีหน้าของเจียงอี้ฉวงก็ซีดเผือด ของเธอสั่นสะท้านไปทั่วทั้งร่าง
ในฐานะที่เป็นดอกไม้งามบนเทือกเขาสูงแห่งฐานจินหลิง หญิงสาวถูกชายหนุ่มมากมายเข้าหาไม่เว้นแต่ละวัน ด้วยรูปลักษณ์ที่งดงามเช่นนี้ ไม่มีใครกล้ปฏิบัติกับเธออย่างฉู่โม่วมาก่อนเลยตั้งแต่เกิดจนถึงปัจจุบัน!
ไม่แม้แต่จะมีคนกล้าพูดอะไรแบบนี้กับเธอด้วยซ้ำ!
ส่วนเรื่องที่หญิงสาวไม่ได้ใส่ใจชีวิตคนอื่น…
ก็ในเมื่อคนที่ถูกฆ่าพวกนั้นเป็นแค่คนชั้นต่ำ ไม่ต่างอะไรกับมดหนอน… ทำไมเธอต้องมาสนด้วยว่าทำอะไรลงไป?
จะมีใครกล้ามามีปัญหากั
