ั้น ถือเป็นการทำให้คนเหล่านั้นเสียหน้ามาก ๆ เลย
ภายในใจของพวกเขาคงจะรู้สึกขมขื่นกันไม่น้อย
ยังไงเสียพวกเขาก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น
อีกอย่างหนึ่ง ในตอนนี้ทั่วทั้งฐานต่างกำลังคุยกันเรื่องนี้
ผู้ปลุกพลังที่ประจำอยู่ฐานลู่หยางทุกคนต่างนำเรื่องนี้มาพูดด้วยความภาคภูมิใจ
แน่นอนว่าถ้ามีฝั่งหนึ่งดีใจ …ก็ต้องมีฝั่งที่เสียใจ
ซึ่งในคราวนี้ ฝั่งที่เสียใจกลับกลายเป็นฝั่งปรมาจารย์ยุทธ์กับนายพลเมืองจากฐานจินหลิงแทน พวกเขาอับอายกันมาก ๆ
บางทีอาจจะเป็นเพราะพวกเขาไม่อยากจะได้ยินเรื่องนี้อีก เพราะงั้นในช่วงบ่ายของวัน พวกเขาจึงรีบกลับไปอย่างรวดเร็ว
…
ในขณะที่โลกภายนอกกำลังวุ่นวาย ฉู่โม่วก็ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น
ในวันนี้
ชายหนุ่มเดินทางเข้ามายังฐานชั้นในเพื่อที่จะพบกับสีอิ้ง
ในฐานะที่เป็นถึงปรมาจารย์ยุทธ์ สีอิ้งถือได้ว่ามีสถานะค่อนข้างสูงเมื่อเทียบกับคนอื่น ๆ ภายในฐาน ดังนั้นการจะเข้าพบเขานั้นถือเป็นเรื่องยากมากสำหรับผู้ปลุกพลังทั่วไป ทว่าผิดกับฉู่โม่วที่เพียงมาถึง อีกฝ่ายก็ยอมลงมาต้อนรับด้วยตนเองพร้อมกับท่าทีที่เคารพนับถือเป็นอย่างสูง
ทั้งสองมานั่งกันอยู่ในห้องรับแขก หลักจากที่เสิร์ฟชาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว สีอิ้งก็ชิงถามก่อนด้วยท่าทีอ่อนน้อม “คุณฉู่ มาหาฉันที่นี่ในวันนี้ มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่า?”
“จริง ๆ ผมก็มีเรื่องที่อยากจะรบกวนท่านปรมาจารย์ยุทธ์สีอิ้งนั่นแหละครับ”
ฉู่โม่วตอบ
“อย่าคิดว่าเป็นการรบกวนเล
