ย เพียงแค่คุณฉู่พูดมันออกมา ฉัน สีอิ้ง จะจัดการให้เอง!” สีอิ้งรีบตอบ
ได้ยินดังนั้น ฉู่โม่วก็ไม่รีรอ และพูดความต้องการออกไปตรง ๆ “งั้นก็ดีเลยครับ ผมจำได้ว่าท่านปรมาจารย์สีอิ้งเคยหลงไปที่ฐานจินหลิงได้เมื่อสมัยยังหนุ่มสินะครับ ผมพอจะสอบถามเกี่ยวกับสถานการณ์ตอนนั้นได้หรือเปล่า?”
ฟังคำถามเสร็จ
สีอิ้งก็พยักหน้า สีหน้าของเขาไม่ได้แสดงความประหลาดใจออกมาทั้งสิ้น
อันที่จริง อีกฝ่ายไม่ได้ประหลาดใจหากฉู่โม่วจะเดินทางออกจากฐานลู่หยางไป ยังไงเสียฐานแห่งนี้ก็เล็กเกินกว่าที่คนอย่างฉู่โม่วจะสามารถพัฒนาตนเองได้ มีเพียงฐานจินหลิงเท่านั้นที่เขามองแล้วว่ามันตอบโจทย์มากกว่า
หลังจากคิดทบทวนเรื่องราวในอดีตเรียบร้อย สีอิ้งก็เริ่มเล่า “ฐานจินหลิง เป็นหนึ่งในสามสิบหกฐานขนาดใหญ่ของมวลมนุษยชาติ ถึงแม้ว่ามนุษยชาติจะโดนล้างอารยธรรมไปแล้วครั้งหนึ่ง แต่หลายร้อยปีให้หลัง อารยธรรมรูปแบบใหม่ก็ก่อร่างขึ้นมาใหม่สำเร็จ พวกเราสามารถสร้างที่อยู่อาศัยใหม่ขึ้นมาได้จากการล่มสลายเมื่อในอดีต และฐานจินหลิงเองก็ถือเป็นความสำเร็จแห่งแรก ๆ ของโลกใบนี้ ที่นั่นมีประชากรมากกว่าสิบล้านคนเลยทีเดียว!”
“ด้วยประชากรที่มากมายระดับนั้น มันเลยทำให้ฐานจินหลิงมีจำนวนผู้ปลุกพลังเยอะกว่าฐานอื่น ๆ ในระดับที่มากโขเลยด้วย แน่นอนว่าเหล่าคนแข็งแกร่งจนเป็นตำนานที่ยังมีชีวิตอยู่ส่วนใหญ่ก็มาจากฐานจินหลิงด้วยเหมือนกัน… อา ไม่ …ไม่รวมฉันเข้าไปกับคนเหล่านั
