ากการฝึกซ้อมนั่นเอง!
เธอเหนื่อยล้าจากการต่อสู้ในป่าใหญ่ เพราะงั้นเลยอยากจะรีบ ๆ กลับบ้านเพื่อไปพักผ่อน ทว่าดันมาถูกคนแปลกหน้าหยุดไว้ที่กลางทางเสียได้
เมื่อสัมผัสได้ถึงแววตาเจ้าชู้ที่ส่งผ่านมาจากอีกฝ่าย เฉินซีเวยก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วน้อย ๆ แล้วพูดตอบด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น “ช่วยหลีกทางที”
พลันเมื่อถ้อยคำนั้นหลุดออกมา
ก่อนที่ปรมาจารย์ยุทธ์หนุ่มคนนี้จะได้พูดอะไร เหล่าคนมากมายที่ตามเขามาอยู่ด้านหลังก็พากันพูดขึ้นมาทันที “กล้าดีนักนะ!”
“เธอรู้หรือเปล่าว่ากำลังยืนอยู่ต่อหน้าใคร? นี่น่ะ นายท่านเซี่ยอู๋เซี่ยแห่งฐานจินหลิงเลยนะ! เขาสามารถเข้าสู่ขั้นปรมาจารย์ยุทธ์ได้ตั้งแต่อายุยังน้อย แน่นอนว่าในอนาคตเขาจะต้องยิ่งใหญ่กว่านี้แน่ ๆ!”
“ในเมื่อรู้แล้วว่าเขาเป็นใครก็รีบ ๆ ขอโทษนายท่านเซี่ยมาเดี๋ยวนี้เลย!”
“ไม่อย่างงั้นละก็…”
พูดเช่นนั้นแล้ว เหล่าปรมาจารย์ยุทธ์ตรงหน้าก็ยืดอกทำน้ำเสียงขึงขังออกมา
ชัดเจนเลยว่าพวกเขาพยายามข่มขู่เธอ
ระหว่างที่คนเหล่านี้กำลังพูด เซี่ยอู๋เซี่ยก็ไม่ได้หยุดหรือห้ามพวกเขาแต่อย่างใด เขาเพียงยืนมองและยืดอกราวกับกำลังภาคภูมิใจ
ชายคนนี้รอจนกระทั่งคนเหล่านี้พูดจบแล้วถึงโบกไม้โบกมือแสร้งทำเป็นไม่คิดอะไร “อย่าหยาบคายกับนางฟ้านักสิ!”
จากนั้นเขาก็หันกลับไปยิ้มให้เฉินซีเวย “ฉันกำลังขาดสาวใช้พอดี ถ้าเธอสนใจจะติดตามฉัน หรือแม้แต่จะช่วยอุ่นเตียงให้ฉัน ฉันสามารถรับประกันได้เลยว่าเธอจะต้
