องแข็งแกร่งขึ้น ได้กลายเป็นจอมยุทธ์ เผลอ ๆ อาจจะได้กลายเป็นถึงปรมาจารย์ยุทธ์ในอนาคตเลยก็ได้นะ ว่าไง สนใจหรือเปล่า อนาคตที่งดงาม อยู่เพียงเอื้อมมือเธอแล้วนะ!”
ชายหนุ่มมั่นอกมั่นใจในข้อเสนอของตนเองเป็นอย่างมาก เขาเชื่อว่ามันจะต้องทำให้สาวงามตรงหน้าคนนี้รู้สึกหวั่นไหวได้อย่างแน่นอน
ทว่า…
สิ่งที่เขาไม่คาดคิดก็คือ หลังจากที่เฉินซีเวยฟังข้อเสนอแล้ว นอกจากจะไม่ได้พูดอะไร เธอยังเดินปลีกตัวออกไปราวกับไม่ได้ยินอีกด้วย
เธอคนนี้!
แสดงให้เห็นชัดเจนเลยว่าเธอไม่สนใจสิ่งที่เซี่ยอู๋เซี่ยพูดแม้แต่น้อย และด้วยท่าทีของหญิงสาว มันทำให้เขาต้องรู้สึกอับอายราวกับโดนตบหน้า แม้จะไม่มีรอยฝ่ามือฝากทิ้งไว้ แต่มันก็เจ็บปวดและร้อนผ่าวไปถึงใจเลย!
“คิดว่าตัวเองเป็นใครกันน่ะ หา!”
แววตาของเซี่ยอู๋เซี่ยเปลี่ยนไปในทันที เช่นเดียวกับสีหน้าที่ดูมืดมนลงไปอย่างเห็นได้ชัดด้วย “ฉันอุตส่าห์ยื่นข้อเสนอดี ๆ ให้ แต่กลับเมินเฉยมันไปอย่างไม่แยแสงั้นเหรอ? ถ้าเป็นอย่างงั้นก็เตรียมรับโทษที่บังอาจมาย่ำยีความรู้สึกของฉันก็แล้วกัน!”
“วันนี้แหละ ฉันจะทำให้เธอต้องยอมก้มหัวให้ แล้วหลังจากที่ทำให้เธอมาเป็นของฉันได้แล้ว ฉันจะคอยดูซิว่ายังจะปากเก่งทำตัวเย็นชาแบบนี้ได้อีกหรือเปล่า!”
สิ้นเสียง
ปรมาจารย์ยุทธ์หนุ่มก็ปลดปล่อยรัศมีพลังออกมาปกคลุมร่างกาย เขาพุ่งหาเฉินซีเวยราวกับม้าหนุ่มที่วิ่งอยู่ข้างธารน้ำ
ความคิดในหัวของเขา คือการลักพาตัวเฉินซีเว
