พวกเขาหมายจะจับพญาหงส์ปีกทองคำตนนี้ไว้ไม่ให้ไปไหน
ทว่า
ตอนนี้ เสี่ยวจินได้กลายเป็นสัตว์อสูรระดับ 4 ไปเรียบร้อยแล้ว พลังของมันเทียบเท่าได้กับผู้ปลุกพลังระดับจอมยุทธ์คนหนึ่ง นี่ยังไม่พูดถึงสายเลือดพญาหงส์ทองในตัวของมัน พรสวรรค์แล้วก็ความแข็งแกร่งที่อยู่เหนือสัตว์อสูรระดับ 4 ทั่ว ๆ ไปนั่นอีก!
มีหรือที่มันจะรับมือเหล่าปรมาจารย์ยุทธ์เหล่านี้ไม่ได้?
พรึบ!
เสี่ยวจินสยายปีกกว้าง ขนสีทองของมันเปล่งประกายแสงที่ส่องลงมาจากพระอาทิตย์ ร่างนั้นบินขึ้นไปบนฟ้าและเริ่มกระพือปีกเพื่อประคองตนเอง จากนั้นร่างของพญาหงส์ปีกทองคำก็พุ่งดิ่งลงมาเหมือนกระบี่สีทองอร่าม มันใช้กรงเล็บที่ทรงพลังและแหลมคมจับร่างของปรมาจารย์ยุทธ์คนหนึ่งด้วยความเร็วสูงมาก ๆ
ด้วยเสียง ‘แกร๊ก’ คอของปรมาจารย์ยุทธ์คนนั้นถูกหัก เขาตายลงไปในทันทีโดยไม่ทันได้ต่อต้านอะไร
นกยักษ์สะบัดร่างที่ไร้ซึ่งวิญญาณแล้วทิ้งก่อนจะบินกลับขึ้นฟ้าไปอีกครั้ง ในทุกครั้งที่พุ่งดิ่งลงมา สายลมหวนที่รุนแรงจะพัดผ่านลงมายังเบื้องล่างด้วยราวกับฝนฟ้าที่กำลังจะกระหน่ำลงมาด้วย
ในชั่วพริบตา
จากแต่เดิมที่มีปรมาจารย์ยุทธ์อยู่ห้าถึงหกคน ตอนนี้พวกเขาสามคนก็ถูกฆ่าตายไปแล้ว!
“สัตว์อสูรตัวนี้ทรงพลังเกินไป!”
“พวกเราไม่ใช่คู่ต่อสู้มันเลย!”
“ทำไมถึงได้มีสัตว์อสูรที่น่ากลัวแบบนี้อยู่รอบ ๆ ฐานลู่หยางได้!?”
ปรมาจารย์ยุทธ์ที่เหลืออีกสามคนล้วนตกอยู่ในภวังค์แห่งความหวาดกลัว
พวกเขารู้ด
