ีว่าถ้ายังปล่อยให้สถานการณ์เป็นแบบนี้ต่อไป พวกเขาเองก็จะต้องตายไม่ต่างกัน
คิดได้ดังนั้น พวกเขาจึงตั้งใจที่จะถอยกลับกันแล้ว ต่อให้ต้องโดนเซี่ยเจิ้นเจียงต่อว่าหลังจากนี้ มันก็คงดีกว่าเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่!
อย่างไรก็ตาม
ตอนนั้นเอง…
“กล้ามากนะ ไอ้ปีศาจร้าย! คิดว่าที่นี่คือที่ไหนกัน!”
เสียงคำรามดุดันดังกึกก้องราวกับเสียงคำรามจากท้องฟ้าไกลยามที่จะฟาดอสนีบาตลงมาบนดิน
เพียงชั่วพริบตา
เจ้าของเสียงก็ปรากฏร่างท่ามกลางทุกสายตาที่แหงนมองขึ้นมาบนฟ้า พลังอันแก่กล้าถูกปลดปล่อยออกมาจนราวกับว่าเป็นม่านหมอกที่กำลังปกคลุมผืนโลก ด้วยกลิ่นอายของพลังนี้ มันทำให้เหล่าปรจารย์ยุทธ์ที่อยู่ใกล้ ๆ รวมไปถึงคนที่เดินผ่านไปผ่านมาต่างหน้าถอดสีไปตาม ๆ กัน บางคนถึงกับรีบถอยหนีไปเลยด้วย
“เยี่ยม!”
“ท่านนายพลเซี่ยเจิ้น! ท่านนายพลเซี่ยเจิ้นมาช่วยพวกเราแล้ว!”
“แกไม่รอดแน่ ไอ้สัตว์อสูร!”
ปรมาจารย์ยุทธ์ทั้งสามที่ยังรอดชีวิตสีหน้าเปลี่ยนไปคนละทางกับคนอื่น ๆ พวกเขาดูโล่งอกที่ตนจะไม่ถูกฆ่าตายแล้ว
ขณะที่พวกเขาพูดนั้น ร่างร่างหนึ่งก็ทะยานฟ้าลงมา
ผู้มาใหม่นี้ถูกปกคลุมไปด้วยอาภรณ์แห่งความยิ่งใหญ่ เขาปลดปล่อยกลิ่นอายที่เต็มไปด้วยความน่ากลัวออกมา เสมือนว่ากลายเป็นสมมุติเทพไปแล้ว
เขามองไปยังผู้ที่อยู่รอบตัวด้วยแววตาเยือกเย็น
ก่อนที่สายตานั้นจะไปหยุดอยู่กับร่างของลูกชายของเขาที่อยู่บนพื้น!
คราแรก นายพลเมืองผู้นี้ชะงักนิ่งไป ก่อนที่
