มันจะถูกแทนที่ด้วยความโกรธเกรี้ยว “ใคร! ใครมันบังอาจมาฆ่าลูกชายของฉัน!”
“ท่านนายพล… เซี่ยครับ… เจ้านั่นครับ เจ้านกยักษ์นั่น! พญาหงส์ปีกทองคำนั่นฆ่านายท่านเซี่ยครับ! พวกเราพยายามจะล้างแค้นให้แล้ว แต่ไม่สามารถเอาชนะมันได้เลยจริง ๆ! สถานการณ์ในตอนนี้ พวกเราจำเป็นต้องพึ่งพาพลังของท่านนายพลเท่านั้น!”
ปรมาจารย์ยุทธ์คนหนึ่งคุกเข่าลงและพูดด้วยสีหน้าซีดเซียว
เขารู้ดี
ว่าเวลาแบบนี้ควรทำอะไร ดังนั้นเจ้าตัวจึงก้มลงกราบชายผู้สูงส่งคนนี้ด้วยความหวาดกลัว
ในส่วนของปรมาจารย์ยุทธ์อีกสองคนที่เหลือเองก็รีบคุกเข่าลงและก้มกรายเซี่ยเจิ้นเจียนด้วยความกลัวไม่ต่างกัน
หลังรับรู้เช่นนั้น
เซี่ยเจิ้นเจียนก็กวาดตามองไปทางอื่น
และสิ่งที่ตกเป็นเป้าสายตาของเขานั้น
ก็คือพญาหงส์ปีกทองคำตัวใหญ่ที่กำลังยืนอยู่เบื้องหน้าเขา!
ร่างกายที่ปกคลุมไปด้วยเส้นขนสีทองภายใต้แสงอาทิตย์นี้ดูสูงส่งและสง่างาม ร่างกายขนาดใหญ่แสดงให้เห็นถึงพลังอำนาจ ดวงตาสีทองเปล่งประกายและพลังมหาศาลที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวของมันเอง
“ไม่ผิดแน่… เจ้านี่ มีเชื้อสายของพญาหงส์ปีกทองคำ… เป็นสัตว์อสูรนักล่าที่แท้จริง!”
ความโกรธภายในใจของเซี่ยเจิ้นแทบจะมลายหายไปจนหมดแล้วหลังเห็นสัตว์อสูรสีทองตนนี้
มันถูกแทนที่ด้วยความโลภ!
พญาหงส์ปีกทองตัวนี้น่าจะยังเติบโตได้อีกมากในอนาคตอันใกล้นี้ เพราะตอนนี้มันก็เป็นระดับ 4 แล้ว หากปล่อยให้เติบโตอีกสักหน่อย ไม่เกินยี่สิบปีก็น่าจ