พที่ขาเป๋ไปข้างหนึ่งเสียอย่างงั้น
เกิดอะไรขึ้นระหว่างนั้นกันนะ?
ได้ยินคำถามของฉู่โม่วเช่นนั้น สีหน้าเจ็บปวดก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของช่ายเฟิง เขาหลั่งน้ำตาออกมา “พวกเขาตายหมดแล้ว… ตายหมด…”
“ตายหมด?”
ฉู่โม่วสั่นสะท้าน ก่อนจะค่อย ๆ พูด “ไม่เป็นไรนะ ค่อย ๆ เดินช้า ๆ เราไปหาที่สงบคุยกันดีกว่าว่าเกิดอะไรขึ้น”
ภายในโรงน้ำชา
ช่ายเฟิงนั่งอยู่ด้านหน้าฉู่โม่ว ก่อนจะเริ่มเล่าช้า ๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา
และได้ความว่า เมื่อครั้งที่แยกจากกันไปตอนนั้น ช่ายเฟิงนำทีมของตนกลับมายังฐาน เตรียมความพร้อมเพื่อที่จะเข้าสู่การเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูง
ใครจะไปคาดคิด
เมื่อห้าวันก่อน
ปรมาจารย์ยุทธ์กว่าสามสิบเจ็ดคน ผนวกกับนายพลเมืองซี่เฟิงห้าคน ได้เดินทางจากฐานจินหลิงมาตรวจสอบรอยแยกแห่งมิติที่นี่
น่าเสียดาย
เพราะพวกเขานั้นเย่อหยิ่งเกินไป ผลลัพธ์ย่ำแย่ชนิดที่ไม่เป็นท่าอะไรเลย
พวกเขาสูญเสียปรมาจารย์ยุทธ์ไปกว่าสามสิบคน รวมไปถึงนายพลเมืองอีกหนึ่งคนด้วย!
ได้ฟังเช่นนั้น
มันก็ทำเอาฉู่โม่วพูดอะไรไม่ออกทันที
นายพลเมืองซี่เฟิง ถือเป็นตำแหน่งที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าปรมาจารย์ยุทธ์เสียอีก!
พวกเขาแต่ละคนสามารถทลายภูผาหรือแยกทะเลได้ง่าย ๆ เลยเพียงการเคลื่อนไหว
ไม่คาดคิดเลยว่าหนึ่งในสุดยอดคนเหล่านี้จะต้องพ่ายให้กับช่องว่างมิติแห่งนี้!
แต่นี่มันก็เรื่องธรรมดา
ฉู่โม่วรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับสัตว์อสูรที่อยู่ภายในรอยแยกมิติดังกล่าว ไม่ต้องพูด
