ของชายชราผู้นี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ ราวกับเขาสามารถเทเลพอร์ตได้เพียงชั่วพริบตา เขาขยับออกจากจุดเดิมร่วมสิบสองเมตรแล้ว!!
ทว่าความเร็วของฉู่โม่วนั้น… มันเกินระดับที่พวกเขาจะเข้าใจ!
ร่างของฉู่โม่วหายไปอีกครั้ง
เป้าหมายของหมัดเพลิงสยบภูผาถูกเปลี่ยนอย่างที่ชายชราหวัง กลายเป็นชายชราเองที่ต้องเผชิญหน้ากับเพลงหมัดที่น่ากลัวนี้
ตู้ม!
โล่อณูแห่งชีวิตของพ่อบ้านสูงวัยแตกเป็นเสี่ยง ๆ อย่างง่ายดาย เหลือเพียงร่างของเขาที่ต้องรับแรงปะทะนั้น
ชายสูงวัยกระเด็นลอยถอยออกไปไกลและตกลงสู่พื้นในสภาพที่ไม่สู้ดีนัก
ที่กลางอกของเขายุบลงไปเป็นหลุม เลือดสีแดงฉานไหลซึมออกมาจากมุมปาก มองเพียงผ่าน ๆ ยังรู้ได้ว่าเขาบาดเจ็บหนักขนาดไหน
“ความเร็วนี่… มันเกินไปแล้ว!? หรือว่าจะเป็นขั้นจอมยุทธ์เลยงั้นเหรอ!? ไม่สิ ไหนจะพลังนั่นอีก!”
ชายหนุ่มหวาดหวั่นขึ้นมาแล้วจริง ๆ หลังจากที่ได้เห็นความแข็งแกร่งของฉู่โม่ว เขาก็ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก
“นายน้อยสวี่ ถึงตาแกแล้วนะ!”
ฉู่โม่วหันมองไปยังฉีหลิน ผู้เป็นทายาทของตระกูลสวี่อีกครั้งและพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“ไอ้เวรเอ๊ย!”
“หมอนี่มันแข็งแกร่งเกินไป! ฉันไม่คิดเลยจริง ๆ ว่ามันจะแข็งแกร่งขนาดนี้! น่ากลัว น่ากลัวเกินไปแล้ว! ถ้าฉันรู้ตั้งแต่แรก ฉันคงไม่มองมันเป็นศัตรูแน่!”
นายน้อยแห่งตระกูลสวี่รู้สึกเสียใจเป็นอย่างมากกับต้นเหตุของเหตุการณ์ในปัจจุบันนี้
ความแข็งแกร่งของฉู่โม่วที่แสดงออกมาทำให้รู้สึกหวา
