” ฉู่โม่วเยาะเย้ย
เมื่อได้ยินถ้อยคำของฉู่โม่ว นายน้อยหนุ่มก็ยิ้มเหยียดกลับ “เพลงกระบี่นี่…ไม่มีใครสามารถหลบมันได้… เพราะงั้น แกจงตายเพื่อสังเวยให้เพลงกระบี่นี้ซะ”
แต่ก่อนที่จะได้พูดจบ เขาก็ต้องหยุดพูดไปกลางคันเสียก่อน
นั่นเพราะเหลือบไปเห็นกระบี่ที่เหน็บอยู่ข้างเอวฉู่โม่ว ที่ซึ่งในตอนนี้มันกำลังถูกชักออกช้า ๆ ให้เห็นเพียงครึ่งนิ้ว
แต่เพราะแบบนั้น พลังกระบี่จึงพุ่งออกมาจากฝัก ขุมพลังเหล่านั้นตัดทุกสิ่งอย่างที่อยู่ขวางหน้า แม้จะไม่เห็นรูปร่างที่ชัดเจน แต่จากเสียงที่เหมือนกับมันเป็นของมีคมที่ลอยอยู่ในอากาศนั้น รวมเข้ากับการที่เสื้อผ้าบนร่างเขาถูกตัดขาดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยด้วย
เพียงชั่วพริบตา เลือดก็ไหลออกมาจากทั่วทั้งร่างของเขา
“นี่มัน… อัตลักษณ์แห่งกระบี่!? แกบรรลุขั้นอัตลักษณ์แห่งกระบี่ได้!? เป็นไปไม่ได้!”
สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงขณะที่ร้องออกมาเสียงดัง
ขณะที่พูดเช่นนั้น ตัวเขาก็รีบถอยออกจากจุดเดิมที่ยืนอยู่และพยายามอยู่ให้ห่างฉู่โม่วไปด้วย!
จิตวิญญาณแห่งกระบี่เหล่านี้อัดแน่นไปด้วยความหมายของคมกระบี่ จิตวิญญาณกระบี่นี้แทรกซึมอยู่ทุกอณูของการโจมตี
แม้ว่าตัวฉีหลินจะเก่งกาจขนาดปลดปล่อยรัศมีกระบี่ออกมาได้ แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับจิตวิญญาณแห่งกระบี่ รัศมีกระบี่ที่เขาภาคภูมิใจนั้นก็ต้านทานอะไรไว้ไม่ได้เลย!
ก่อนที่กระบี่จะได้โผล่ออกมาพ้นฝัก จิตวิญญาณแห่งกระบี่ก็ชิงพุ่งเข้าโจมตีไปก่อ
