ยืนเกาะอยู่บนไหล่ของฉู่โม่วพลางพูดด้วยน้ำเสียงเจื้อยแจ้ว
ชายหนุ่มพยักหน้ารับฟังก่อนจะเดินเข้าไปด้วยหัวใจที่มีความคาดหวังว่าจะได้เจอสมบัติล้ำค่าอย่างที่เจ้านกว่าไว้
เพียงเข้ามา
เขาก็พบว่าหนทางเส้นนี้ค่อนข้างจะทรุดโทรมมาก มีสิ่งปลูกสร้างขนาดใหญ่คล้ายตึกถูกปล่อยทิ้งร้างไว้ ซึ่งยังคงสภาพให้เห็นได้ว่ามันคืออาคารไม่ผิดแน่อยู่
สิ่งนี้ทำให้ฉู่โม่วประหลาดใจมาก
ตั้งแต่โลกเปลี่ยนแปลงไป
นอกจากฐานที่ถูกสร้างขึ้นแทนเมืองเพื่อให้มนุษย์อยู่อาศัยกันแล้ว สถาปัตยกรรมเก่าแก่ต่าง ๆ ล้วนถูกทำลายลงด้วยธรรมชาติที่แปรปรวณ จนแทบจะไม่เหลือร่องรอยกันแล้ว
และจากรูปทรงของอาคารตรงหน้า เขาค่อนข้างจะมั่นใจเลยว่าสิ่งนี้คือสถาปัตยกรรมของโลกก่อนที่จะถูกธรรมชาติทวงคืนอยู่แน่นอน!
เพราะแบบนี้… ในเมื่อโลกเปลี่ยนแปลงมากว่าสองร้อยปีแล้ว ทำไมที่แห่งนี้ถึงยังอยู่ละ?
“หยุดนะ!”
ขณะที่ฉู่โม่วกำลังตกตะลึงนั้นเอง เสียงตะโกนก็ดังขึ้นจนเขาสะดุ้ง
เมื่อหันกลับไปตามเสียง ฉู่โม่วพบว่าผู้พูดนั้นเป็นชายสูงวัยคนหนึ่ง เขามีลมหายใจหนักแน่น ทั่วทั้งร่างปลดปล่อยกลิ่นอายออกมา
‘จอมยุทธ์ระดับสูง!? ในที่แบบนี้เนี่ยนะ!’
ฉู่โม่วหรี่ตาลงและประเมินพลังจากกลิ่นอายของชายคนนี้
“เจ้าหนุ่ม ที่นี่ไม่ใช่สถานที่ที่นายควรจะมาอยู่ เพราะงั้นแล้วรีบ ๆ ออกจากที่นี่ซะ!”
ชายชราพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ
ได้ยินเช่นนั้น ฉู่โม่วก็ตั้งใจจะพูดอะไรบางอย่าง
แต่ในตอนนั้น
ภาย
