บทที่ 77 นกล่าสมบัติ
หลังจากที่ได้ยินข่าว ฉู่โม่วก็ออกไปจากฐานและให้เทียนเผิงพาไปยังตำแหน่งที่เจอสัตว์อสูรธาตุไม้ระดับ 4 ทันที
“สัตว์อสูรธาตุไม้ตัวนั้นอาศัยอยู่ในป่าลึกและมักจะซ่อนอยู่ตัวเดียว ถ้าไม่ใช่เพราะฉันตาดีก็คงจะหาไม่เจอ”
เทียนเผิงโอ้อวดกับฉู่โม่ว
“เข้าใจแล้วละว่านายเก่ง พอฆ่าสัตว์อสูรตัวนี้ได้ฉันจะให้นายเอาร่างของมันไปเสริมพลังแล้วกัน”
ฉู่โม่วพูดพร้อมยิ้มให้
“ขอบคุณนะนายท่าน!”
นี่คือสิ่งที่เทียนเผิงตั้งตารอ ตอนนี้เขาจึงตื่นเต้นมาก
ตั้งแต่ฝูงสัตว์อสูรจากไป เทียนเผิงก็กินร่างของสัตว์อสูรที่ตายเข้าไปมากมาย ตอนนี้พละกำลังของเขามันมาถึงยังระดับ 3 อย่างรวดเร็วและไม่ห่างไกลไปจากระดับ 4 แล้ว
ถ้าได้กินเลือดเนื้อของสัตว์อสูรระดับ 4 ในคราวนี้ก็อาจจะเข้าใกล้ระดับ 4 จริง ๆ ก็ได้
เมื่อคิดได้ดังนั้น เทียนเผิงก็กระพือปีกแรงขึ้นและตรงไปยังเป้าหมาย
สัตว์อสูรธาตุไม้ตัวนี้ชื่อว่าหมูเขียวชอุ่ม มันอาศัยอยู่ลึกในป่าโบราณที่อยู่ห่างจากฐานลู่หยางไปหลายพันกิโลเมตร
แต่ด้วยความเร็วของพญาหงส์ปีกทองคำก็ไปถึงได้อย่างรวดเร็ว
หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง
ฉู่โม่วกับเทียนเผิงเข้าไปในป่าลึกโบราณด้วยกัน
ต้นไม้ทั้งหลายตั้งสูงตระหง่านด้วยเส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่าสิบเมตรและสูงกว่าหลายร้อยเมตรขึ้นไปปกคลุมผืนฟ้า
ฉู่โม่วขอให้เทียนเผิงช่วยเขาตามหามันจากบนฟ้า
ในขณะเดียวกัน เขาเข้าไปในป่าลึกเพื่อใช้จิตสำผัสตรวจสอบอย่างระม
