ปช่วยทุกคนในจังหวะที่สำคัญที่สุด
“เทพสงคราม!”
พวกเขาไม่รู้ว่าคนคนนั้นเป็นใคร แต่ก็มีคนตะโกนเสียงดังสนั่น
หลังจากนั้น
“เทพสงคราม!”
“เทพสงคราม!”
“เทพสงคราม!”
ผู้คนต่างตะโกนอย่างพร้อมเพรียงกันมากขึ้นและมากขึ้น จากที่เป็นเสียงเบา ๆ ก็เริ่มดังสนั่นเลื่อนลั่น
ด้วยเสียงตะโกนนั้น
เสียงทั้งหมดดูพร้อมเพรียงและดังยิ่งขึ้น
ท้ายที่สุดมันก็ประสานกันจนดังขึ้นไปถึงท้องฟ้าเบื้องบน!
ตอนนี้เป็นเวลาเช้าตรู่แล้ว
ท้องฟ้าสว่างสดใสและแสงอาทิตย์ยามเช้าจากทิศตะวันออกส่องลงมาปกคลุมฐานลู่หยาง ที่พึ่งจะผ่านสงครามมาราวกับว่าเมืองถูกคลุมด้วยผ้าบาง ๆ
เงียบสงัด
ฉู่โม่วยืนเอามือไพล่หลังมองดูแสงอาทิตย์ยามเช้าโดยปล่อยผมสีดำปลิวไปตามลม
ตรงหน้าเขาคือวานรเผือกอัคนีร่างใหญ่ยักษ์
ระหว่างที่ตะโกนเสียงดังสนั่น ผู้คนนับไม่ถ้วนหันไปมองฉู่โม่วด้วยความเคารพในสายตา
เมื่อได้ยินเสียงตะโกนรอบกาย ฉู่โม่วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้
เขาหันไป…
เมื่อกวาดสายตามองไปทั่วทั้งฝูงชน
ในไม่ช้าก็เห็นหญิงสาวร่างบางคนหนึ่ง
เธอยืนอยู่บนกำแพงที่หักพังและถือกระบี่อยู่ในมือ ใบหน้าเปื้อนไปด้วยเลือดจากการต่อสู้ แต่นั่นยังไม่อาจบดบังความสง่างามของเธอได้
แสงอาทิตย์สาดลงมายังร่างกายของเธอ
ตอนนี้สายตาของทั้งสองมาบรรจบกัน
หญิงสาวพลันยิ้มออกมาราวกับว่าดอกไม้หลายร้อยดอกบานสะพรั่ง แม้แต่สวรรค์และโลกยังสว่างไสวขึ้นในทันใด
…
ผ่านมาหนึ่งวันแล้วหลังจากที่ฝูงสัตว์อสูรถอยทัพ
