ไป
หลังจากที่ฝนตกและท้องฟ้ากระจ่างใส
ผู้คนกับเหล่าผู้ฝึกยุทธ์ในฐานต่างออกมาทำการฟื้นฟูเมืองหลังเกิดภัยพิบัติ
ครั้งนี้ฝูงสัตว์อสูรแทบจะทำลายฐานลู่หยางและเกิดความเสียหายครั้งใหญ่หลวง
แต่โชคดีที่ฐานยังรอดมาได้และผู้คนก็ยังมีชีวิตอยู่ ตราบใดที่ประชาชนยังอยู่ ความเสียหายก็จะค่อย ๆ ฟื้นฟูกลับมาได้
ตอนนี้
ทั่วทั้งฐานกำลังวุ่นวาย
ผู้คนทั่วไปมาเก็บกวาดซากศพสัตว์อสูร ก่อสร้างบ้านและซ่อมแซมกำแพงเมือง
ผู้ฝึกยุทธ์บางคนรักษาบาดแผล บางคนไปรวบรวมศพสัตว์อสูรและจัดการพวกมันให้เรียบร้อย
ในเวลาไม่นาน
เกิดสิ่งต่าง ๆ ขึ้นมากมาย จนพวกเขาไม่ได้สนใจเรื่องฉู่โม่วเลย
หลังจากที่ตัดหัววานรเผือกอัคนีแล้ว ฉู่โม่วก็กลับไปที่บ้านและพักฟื้น
การต่อสู้กับวานรเผือกอัคนีทำให้เขาเหนื่อยล้า ชายหนุ่มใช้กำลังและพลังอณูแห่งชีวิตในกายจนหมดและแทบจะเป็นลม
หลังจากที่หลับไปสองถึงสามวัน เขาก็ตื่นขึ้นมา
“อืม…”
หลังจากที่ใช้กระบวนท่าฝึกฝนเพื่อดูดกลืนอณูแห่งชีวิต ฉู่โม่วรู้สึกได้ว่าเลือดลมและพลังอณูแห่งชีวิตกลับมาสู่จุดสูงสุดแล้ว และร่างกายของเขายังแข็งแกร่งยิ่งกว่าเก่าเสียด้วยซ้ำ
“แน่นอนละ! การต่อสู้ถึงเป็นถึงตายทำให้การฝึกยุทธ์คืบหน้าได้เร็วจริง ๆ! เดิมทีฉันแค่ฝึกฝนวิชากระบี่ แต่ในการต่อสู้ฉันได้สัมผัสธรณีประตูเจตจำนงแห่งกระบี่ และในที่สุดเมื่อต่อสู้กับวานรเผือกอัคนี ฉันก็ได้เข้าใจเจตจำนงแห่งกระบี่จริง ๆ! การต่อสู้รอบนี้กำไรดีจริง
