จะเสียขวัญและแตกพ่าย
สิ่งที่ฉู่โม่วคิดจะทำคือการหาตัวสัตว์อสูรระดับ 5 ที่คอยบงการกองอสูรเหล่านี้ไว้ จากนั้นก็สังหารมันให้ได้เพื่อทำให้สัตว์อสูรตนอื่น ๆ เสียขวัญจนแตกตัวไป
ทว่า
สัตว์อสูรที่คาดว่าเป็นหัวหน้ากองอสูรยังไม่ได้ปรากฏตัวออกมาเลยตั้งแต่ต้น มันเอาแต่ส่งสัตว์อสูรระดับล่างออกมาเพื่อจะตัดกำลังของฝั่งมนุษย์เท่านั้น
เห็นได้ชัดเลยว่ามันค่อนข้างฉลาดที่เลือกใช้วิธีตัดกำลังเช่นนี้
“ในเมื่อไม่ยอมโผล่หัวออกมา ฉันก็จะไล่ฆ่าลูกน้องของแกจนกว่าแกจะยอมออกมาเองเลย!”
“มาดูซิว่าถ้าฉันฆ่าอสูรระดับ 3 รวมถึงระดับ 4 ของแกหมดไปแล้ว แกยังจะทนเฉยอยู่ได้หรือเปล่า!”
ฉู่โม่ววางแผนแน่วแน่
กระแสไฟฟ้าปะทุขึ้นมาจากทั่วทั้งตัวของเขา ด้วยระยะร่วมสิบสองเมตร สายฟ้าสีม่วงเกิดขึ้นทุกหนแห่งราวกับเป็นพายุอัสนีขนาดย่อมที่เกิดขึ้นมาบนพื้นดิน
นอกจากสายฟ้าแล้ว
คลื่นกระบี่จำนวนมากยังถูกปลดปล่อยออกมาจากกระบี่ในมือของเขาอีกด้วย พวกมันเหล่านี้ทะยานขึ้นไปบนฟากฟ้า หายไปในหมู่เมฆก่อนจะดิ่งกลับลงมาเหมือนห่าฝนที่พร้อมจะตัดร่างของอสูรทุกตนให้ขาดกระจายด้วยการปะทะเพียงครั้งเดียว
ไม่ว่าสัตว์อสูรตนนั้นจะเป็นระดับไหนก็ตาม
เมฆดำครึ้มบนฟากฟ้ายังคงเคลื่อนที่ไปเรื่อย ๆ ตลอดทางที่ผ่านไป มันก็นำพากลุ่มลมและฝนให้ตกกระจายทั่วถึงไปด้วย
ฉู่โม่วตามเมฆนั้นเข้าไปติด ๆ เขาสังหารสัตว์อสูรมากมายระหว่างทาง ปล่อยให้เลือดของสิ่งเหล่านั้นกระจายไปผสมกับ
