ิดแรงบันดาลใจฮึกเหิมกันขึ้นมา พวกเขาเลือดเดือดพล่านและเปี่ยมไปด้วยแรงใจ ผู้ปลุกพลังมากมายที่รักษาตัวได้ระดับหนึ่งแล้วจึงเริ่มออกมากำจัดเหล่าสัตว์อสูรกันอย่างสุดกำลัง!
ฟุบ!
เปรี๊ยะ!
ร่างของฉู่โม่วเคลื่อนไหวราวกับเป็นสายฟ้า เขาขยับตัวหายไปมาท่ามกลางวงของสัตว์อสูร ในขณะเดียวกันก็ทำการกำจัดพวกมันไปด้วย
ในเวลานี้ คงปฏิเสธไม่ได้เลยว่าฉู่โม่วกำลังสนุกกับการได้ฟาดฟันเหล่าสัตว์อสูรเหล่านี้อย่างหยุดไม่ได้ไปแล้ว
ยิ่งได้กำจัดศัตรูมากขึ้นเท่าไหร่ เขาก็รู้สึกว่าตนเองกำลังดำดิ่งไปยังจุดที่ไม่เคยได้เข้าถึงมาก่อน
ความรู้สึกลึกลับน่าพิศวงทำให้เขารู้สึกว่ากระบี่ในมือเริ่มจะมีชีวิตมากขึ้นมาเรื่อย ๆ และกำลังดึงเขาเข้าไปยังโลกที่แสนจะวิเศษ
ซู่…
บางสิ่งบางอย่างกำลังเกิดขึ้นภายในห้วงจิต
มันเป็นสิ่งเหมือนกับว่าบางอย่างได้ระเบิดออกมา
ไม่ใช่ระเบิดที่ดังรุนแรง แต่ให้ความรู้สึกเหมือนไก่ที่วิ่งออกจากเล้า ผีเสื้อที่ผุดออกมาจากใยไหมหรือไม่ก็ดอกบัวที่กำลังเบ่งบานสวยงามในหน้าร้อน
ทุกสิ่งอย่าง ณ ตอนนั้นเหมือนจะหยุดนิ่งไป แต่แล้วในวินาทีต่อมันก็เหมือนว่ามีอะไรบางอย่างเบ่งบานออกมา ราวกับว่าบางสิ่งที่อยู่ภายในตัวเขาเพิ่งถูกทลายขีดจำกัดไป
ถึงแม้ว่าสองมือของฉู่โม่วกำลังฟาดฟันสัตว์อสูรที่เข้ามาอย่างไม่หยุดหย่อน แต่จิตใจเขากลับสงบนิ่งลงเอาเสียดื้อ ๆ
“นี่มัน…”
ตอนนั้น
ทุกสรรพสิ่งที่อยู่ใกล้ ๆ ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือสัตว์อสูร
