พวกเขาสามารถรับรู้ได้ถึงบรรยากาศที่ผิดปกติไปในชั่วขณะ และมันทำให้ถึงกับต้องประหลาดใจกันไปชั่วครู่
ขณะเดียวกันนั้นเอง เสียงสายลมที่เคยขู่คำรามก็เริ่มสงบลง เช่นเดียวกับสายฝนที่เริ่มกระจายตัวและลดความรุนแรงลงไปด้วย
“โอ..”
ไกลออกไป
สัตว์อสูรระดับ 5 ที่ตระหนักได้ถึงบางสิ่งบางอย่าง ทำให้มันไม่สามารถอยู่เงียบ ๆ ได้อีกต่อไปพร้อมกับร้องคำรามเสียงดังออกมา
ทันทีที่เสียงนั้นเงียบลง
สัตว์อสูรขนาดใหญ่เจ็ดตัวก็ปรากฏตัวขึ้น พวกมันมีกลิ่นอายที่ทรงพลัง บางตนวิ่งถลาเข้ามา ในขณะที่บางตนก็ทะยานจากฟากฟ้าเสมือนวิหคเหล็กที่กำลังบินลู่ลม แต่ไม่ว่าจะตนใดก็มีเป้าหมายที่ฉู่โม่วกันทั้งหมด
“สัตว์อสูรยักษ์ระดับ 4 มากถึงเจ็ดตัวเลยงั้นเหรอ!?”
“ระวังตัวด้วยนะ!”
“เจ้าหนุ่ม หลบเร็ว!”
ในตอนนั้น
เสิ่นจิ้นและปรมาจารย์ยุทธ์ตระหนักได้ถึงกลิ่นอายที่แข็งแกร่งมาจากสัตว์อสูรทั้งเจ็ดอย่างพร้อมเพรียงกัน สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปและรีบตะโกนเรียกฉู่โม่วทันควัน
สัตว์อสูรทั้เจ็ดตัวนั้นกระจายตัวออกไปและวิ่งเข้าหาฉู่โม่วจากทุกทิศทาง
กระแสลมบีบอัดรุนแรง พุ่งเข้าปะทะกับร่างของฉู่โม่วเสียก่อนที่ร่างของพวกมันจะเข้าปะทะเสียอีก
หน้าตาของพวกมันแสดงความดุร้ายออกมา ราวกับว่าหมายจะชนอัดกันให้ฉู่โม่วแหลกละเอียดคาที่ไปในครั้งเดียว
อย่างไรก็ตาม
ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าตนจะต้องรับมือกับสัตว์อสูรระดับ 4 ถึงเจ็ดตัว แต่ฉู่โม่วกลับไม่ได้ขยับตัวไปไหนเลย ราวกับ
