เขากลัวจนขยับไปไหนไม่ได้ไปแล้ว
ระยะห่างระหว่างสัตว์อสูรเหล่านั้นกับฉู่โม่วลดลงมาเรื่อย ๆ
ร้อยเมตร!
ห้าสิบเมตร!
สิบเมตร!
เมื่ออสูรทั้งเจ็ดเข้าสู่ระยะสิบเมตรสุดท้ายก่อนเข้าปะทะ ฉู่โม่วผู้ที่ยืนนิ่งอยู่ตลอดก็เริ่มโต้ตอบ!
ชิ้ง!
เปรี้ยง!
กระบี่คมกริบถูกชักออกจากฝักจนเกิดเสียงกระทบกันของเหล็กกล้า เสียงนั้นไม่ได้แหลมแสบหูนัก ทว่าสิ่งที่คนอื่นได้ยินกลับเป็นเสียงเหมือนสายฟ้าร้องลั่นออกมา สายฟ้าฟาดแรกที่ดังกระหน่ำก่อนที่ฝนจะตกหนัก
ราวกับโลกกำลังถูกจัดที่จัดทางใหม่ แรงสั่นสะเทือนจากการกระทำนี้ทำเอาทั้งภูเขาแม่น้ำสั่นสะท้านกันไปหมด
ทันใดนั้น ทุกคนก็ได้ยินเสียงระเบิดไปพร้อมกัน!