รเผชิญหน้ากับห่ากระสุนได้เริ่มขึ้น!
ทันใดนั้น เลือดของบรรดาสัตว์อสูรสาดกระเซ็น เศษเนื้อหนังกระจัดกระจายไม่รู้ทิศทาง
ละอองหมอกเลือดเข้มข้นแผ่ซ่านทั่วสารทิศ
แม้ต้องปะทะกับความเจ็บปวด แต่กลุ่มก้อนของสัตว์อสูรไม่มีท่าทีหวาดกลัวแม้แต่น้อย แต่กลับกระตุ้นสัญชาตญาณดุร้ายในกาย พวกมันแผดเสียงคำรามก่อนจะกระโจนตัว
“เร่งมือเข้า! เร่งมือ!”
ปืนใหญ่นับร้อยกระบอกถูกเข็นไปยังที่โล่งราบสักแห่งหนึ่ง
บรรดาคนหนุ่มสาวและวัยกลางคนต่างแบกชิ้นส่วนต่าง ๆ ก่อนจะเร่งบรรจุกระสุนแล้วระดมยิงออกไปในคราเดียว
ในขณะนั้น กระสุนปืนใหญ่นับร้อยพุ่งสู่ท้องฟ้า แสงจากปลายดินปืนลากยาวประหนึ่งดาวหางมอดไหม้ที่ตกลงยังกลุ่มของสัตว์อสูร
ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!
เสียงระเบิดดังกระหึ่ม
แผ่นดินสั่นไหวพร้อมเปลวเพลิงปะทุ กระสุนแต่ละนัดล้วนระเบิดตัว แตกกระจายแผ่รัศมีร่วมร้อยเมตรก่อนจะกลายเป็นผุยผง
การระดมยิงด้วยปืนใหญ่นี้ทรงพลังยิ่ง
หลังแรงระเบิด มันทิ้งหลุมน้อยใหญ่ไว้บนพื้นดิน
แขนขาของสัตว์อสูรขาดวิ่น เขม่าควันคลุ้งลอยทั่วอากาศ
ภาพอันชวนตะลึงประจักษ์สู่สายตา
กระนั้น สัตว์อสูรเหล่านั้นไม่มีท่าทีจะหยุด ในที่สุดพื้นที่ที่ถูกกวาดด้วยปืนใหญ่ก็เต็มไปด้วยพวกมัน เสียงคำรามนั้นหาได้ขาดช่วงไป
…
เมื่อมองลงมาจากด้านบน
ฐานลู่หยางขนาดใหญ่ได้กลายสภาพเป็นป้อมปืนแล้ว
ทั้งปืนกลติดลำกล้องและปืนต่อต้านอากาศยานนับไม่ถ้วนถูกใช้เป็นแนวป้องกัน พวกมันถูกตั้งประหนึ่งผ
