นังเขื่อนสูงทึบ หันปลายกระบอกไปทางสัตว์อสูร
ปืนใหญ่หลายชนิดถูกติดตั้งบนฐาน
ในบางครั้งก็บังเกิดแสงไฟตัดผ่านท้องฟ้าเช่นดาวหาง ก่อนจะตกสู่กลุ่มของสัตว์อสูรเพื่อระเบิดพวกมัน
พื้นดินยังคงสะเทือนอย่างต่อเนื่องไปพร้อมกับเสียงปืนใหญ่โหมกระหน่ำ
บรรดาสัตว์อสูรทิ้งซากศพของพวกมันเกลื่อนกลาดจากการโจมตีนั้น
ถึงอย่างนั้น พวกมันก็มีมากเสียจนไม่รู้จะหมดเมื่อไร! คล้ายกระแสพายุที่ไม่สิ้นสุด
เมื่อยืนอยู่บนกำแพงสูงนับสิบเมตร ก็จะสามารถเห็นสัตว์อสูรสีดำกระจายทั่วบริเวณ ไม่อาจมองเห็นได้ว่าท้ายขบวนนั้นอยู่ที่ใด นับเป็นเรื่องน่าประหวั่นไม่น้อย
กลุ่มคนธรรมดาซึ่งทำหน้าที่ควบคุมปืนกลมีสีหน้าเคร่งขรึม เหงื่อกาฬอาบทั่วแผ่นหน้า
ผู้ปลุกพลังพร้อมจะรับช่วงต่อ พวกเขามีท่าทีตื่นตัว
ไม่ว่าใครก็ล้วนเข้าใจดี
แม้ว่าปืนใหญ่และปืนกลเหล่านี้จะหยุดยั้งสัตว์อสูรได้ ก็เป็นเพียงชั่วคราวเท่านั้น
ตราบใดที่ระยะยิงยังจำกัด หรือสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งเริ่มขยับตัว ของพรรค์นี้ก็สิ้นประโยชน์!
ตอนนี้เองที่ถึงเวลาผู้ปลุกพลังต้องออกโรง! และเมื่อใดที่ผู้ฝึกยุทธ์ลงมือ ยามนั้นการต่อสู้อันชวนสลดก็เป็นอันเริ่มต้น!
การปะทะยังคงดำเนินต่อไป
หลังจากนั้น
“แย่แล้ว!”
“สัตว์ร้ายตัวที่แข็งแกร่งเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว ปืนกลเอาไม่อยู่แน่!”
เสียงอุทานกังวานก้องกำแพงเมือง
ท่ามกลางกลุ่มของสัตว์อสูรนั้น ปรากฏสัตว์อสูรที่มีร่างกายมหึมาขึ้นร่วมหลายร้อยตัว พวกมันเคลื
