ื่อ
ภายใต้การระดมพลนี้ ความตื่นตระหนกภายในฐานก็เพลาลงบ้าง
ทุกคนทำตามคำสั่งและอยู่ในตำแหน่งของตัวเอง
ในขณะเดียวกัน
ห่างออกไปหลายร้อยกิโลเมตรจากฐานลู่หยาง…
สัตว์อสูรร่างยักษ์กำลังเดินอยู่กลางอากาศ!
ข้างหลังและเบื้องล่างมันอัดแน่นไปด้วยฝูงสัตว์อสูร พวกมันมีจำนวนมหาศาลจนดูไม่ออก
เมื่อรวมตัวกัน พวกมันดูเหมือนกระแสน้ำและคลื่นขนาดยักษ์ที่มาพร้อมกับดินถล่มและสึนามิ
เกิดแผ่นดินไหว!
ไม่ว่าเหล่าสัตว์อสูรจะผ่านไปที่ใด พืชพรรณและต้นไม้นับไม่ถ้วนถูกเหยียบย่ำ กระทั่งก้อนหินดินทรายกลายเป็นผุยผง!
เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ เหล่าสัตว์อสูรโดยรอบก็คำรามลั่นและเข้าร่วมทัพ
กลางอากาศ…
สัตว์อสูรที่เดินอยู่กลางอากาศเป็นวานรสีขาวที่มีไฟปกคลุมทั้งร่างกาย มันแลดูอัปลักษณ์และมีบาดแผลขนาดใหญ่อยู่บนหน้าอก
นั่นคือสิ่งที่เหล่ามนุษย์ผู้ฝึกยุทธ์ทิ้งเอาไว้จากการโจมตีอย่างกะทันหัน ตอนที่กำลังจะหลบหนีและพัฒนาระดับขั้นขึ้นมา
หากไม่ใช่เพราะมันเลื่อนระดับขึ้นมากะทันหัน การโจมตีนี้คงสังหารมันไปแล้ว!
แม้ว่าจะหลบหนีและเอาตัวรอดมาได้ ทว่าบาดแผลยังไม่ฟื้นฟูมาจนถึงตอนนี้ และเพราะบาดแผลสาหัสนี้ พัฒนาการของมันจึงได้รับผลกระทบ และทำให้พละกำลังในตอนนี้ยังไปไม่ถึงขั้นพื้นฐานของสัตว์อสูรระดับ 5 ด้วยซ้ำ ซึ่งเมื่อคิดได้เช่นนั้น หัวใจของมันก็เปี่ยมไปด้วยความโกรธแค้น
“พวกมนุษย์เฮงซวย! ถ้าไม่ใช่เพราะมนุษย์พวกนั้น ข้าคงไม่กลายเป็นแบบนี้!”
ม