ันมองตรงไปข้างหน้าด้วยแววตาอันน่าสยดสยอง
มันสัมผัสได้ว่ามีการรวมตัวของมนุษย์ขึ้นที่ตำแหน่งหนึ่ง ซึ่งเป็นจุดหมายของมันด้วยเช่นกัน!
โฮก!
วานรเพลิงสีขาวทะยานขึ้นไปบนฟ้าและทุบอกพร้อมคำรามเสียงดังสนั่น
เสียงคำรามนี้หมายความว่า
ฆ่า!
หลังจากที่ได้ยินเสียงนี้ สัตว์อสูรนับไม่ถ้วนต่างคำรามตอบด้วยเจตสังหารที่พลุ่งพล่านไปทั่วทุกหนแห่ง กระทั่งเมฆบนท้องฟ้าต้องกระจัดกระจายออกไป
…
เวลาเช้าตรู่
ผู้ปลุกพลังกลุ่มหนึ่งกำลังลาดตระเวน
ทันใดนั้น
เสียงแผ่นดินสะเทือนดังขึ้นเบา ๆ
ลมหายใจอันน่าหวาดกลัวดังมาจากทั้งใกล้และไกล
บนพื้นดิน
ดิน ก้อนหินและท่อนไม้เริ่มสั่นไหวราวกับว่าบางสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวกำลังเข้ามาอย่างรวดเร็ว
“นี่มัน…”
“หัวหน้า ได้ยินอะไรไหม?”
ผู้ปลุกพลังคนหนึ่งเอ่ยถามด้วยใบหน้าซีดเผือด
หัวหน้ากลุ่มไม่พูดอะไร เขาแค่เงยหน้าขึ้นและมองไกลออกไปด้วยสายตาว่างเปล่า
เมื่อสมาชิกคนอื่น ๆ เห็นดังนั้นก็หันไปมองตาม แล้วทุกคนก็ต้องตกตะลึง
ไกลออกไป
เมฆครึ้มขนาดใหญ่ที่ปกคลุมท้องฟ้าและดวงอาทิตย์ส่งเสียมคำราม
ราวกับเวลาค่ำคืนกลืนกินแสงอาทิตย์เข้าไป!
ผืนดินสั่นไหว ฝุ่นควันฟุ้งกระจาย!
ฝูงสัตว์อสูร… มาถึงแล้ว!
