บทที่ 63 พบคนรู้จัก และทดแทนคุณ!
เช้าวันรุ่งขึ้น ฉู่โม่วก็เริ่มออกเดินทางไปที่นอกฐาน
ที่ประตูทางเข้าออกฐานนั้นมีผู้ปลุกพลังยืนประจำการอยู่มากมาย
เมื่อเห็นฉู่โม่วเดินออกมา เหล่าผู้ปลุกพลังที่ประจำการอยู่ก็รีบเตือนด้วยความตกใจ “น้องชาย นี่นายยังกล้าออกไปนอกเมืองในสถานการณ์แบบนี้อีกเหรอ? ไม่กลัวตายหรือไง?”
เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นที่ฐานฉางเฟิง สถานการณ์ทางฝั่งฐานลู่หยางจึงพลอยเข้าสู่สถานะคุมเข้มไปด้วย
ด้วยเหตุนี้ แม้จะไม่มีการประกาศคำสั่งกำหนดเวลา แต่ก็มีการควบคุมไม่ให้ประชากรในฐานออกไปข้างนอกอย่างเด็ดขาด
พวกเขากลัวว่าหากมีคนอื่นออกไปในตอนนี้ คนที่ออกไปจะไม่ได้กลับเข้ามาอีก…
ทว่าเรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาของฉู่โม่ว เขาเพียงยิ้มแล้วเดินออกจากฐานไปโดยไม่พูดอะไร
“ฉันอุตส่าห์เตือนหมอนั่นดี ๆ แล้วนะ ถ้าเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ฉันไม่สนด้วยแล้ว!”
ผู้ปลุกพลังทั้งสองมองตามแผ่นหลังของฉู่โม่วที่เดินไกลออกไป หนึ่งในนั้นอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า
“ฉันคิดว่าเจ้านั่นก็แค่ทำเป็นเก่งไปงั้นแหละ มันคิดว่าตัวเองจะโชคดีรอดกลับมาได้บ่อย ๆ หรือไง?”
ชัดเจนเลยว่า
อีกฝ่ายมองฉู่โม่วเป็นพวกคนเก่งแต่ปาก
หลังจากที่ข่าวคราวเรื่องที่เกิดขึ้นในฐานฉางเฟิงแพร่สะพัดออกมา มีผู้ปลุกพลังมากมายรวมถึงคนธรรมดาที่อยู่ภายในฐานลู่หยางที่คิดว่า หากสัตว์อสูรตนนั้นมาถึง พวกเขาจะต้องตายอยู่ในฐานเป็นกลุ่มแรก ๆ แน่ ๆ
ดังนั้นถ้าเวลานั้นมาถึง …ป่าด้านน
