อกฐานน่าจะเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยกว่า!
ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงเลือกที่จะย้ายออกจากฐานเพื่อชิงหาที่หลบซ่อนก่อน แล้วรอจนกระทั่งสัตว์อสูรตนนั้นทำลายที่นั่นจนพอใจแล้วค่อยกลับเข้าฐานไปดูว่าเหลืออะไรบ้าง
ไม่สามารถปฏิเสธได้เสียทีเดียวว่ามีคนที่โชคดีระดับที่สามารถเอาตัวรอดจากในโลกภายนอกได้ แม้ตัวเองจะไม่ได้เก่งกาจนักนั้นมีอยู่จริง
แต่ก็จัดว่าเป็นพวกที่หาได้ยากมากเช่นกัน!
สำหรับคนทั่วไป ไม่เกินสองวันก็กลายเป็นอาหารสัตว์อสูรในป่าไปแล้ว
“เป็นแค่คนธรรมดาที่หลงเชื่อข่าวลวง ใครจะไปช่วยอะไรได้”
“ก็คงงั้น ขอให้มันรอดได้เกินสามวันก็แล้วกัน พ่อคนเก่ง!”
ทั้งสองผู้ปลุกพลังพูดกันเองอย่างสนุกปาก
…
ฉู่โม่วไม่ได้รู้เลยว่าตนเองโดนผู้เฝ้าประตูทั้งสองนินทาลับหลัง
แต่ต่อให้เขารู้ เจ้าตัวก็อาจจะแค่หัวเราะและไม่ได้เก็บเรื่องนี้มาใส่ใจอยู่ดี
สถานที่ซึ่งตัวนิ่มแปดแถบยักษ์ปรากฏตัวครั้งสุดท้าย คือ ราว ๆ สองพันกิโลเมตรห่างจากตัวฐาน และตามบันทึกโลกเก่า ที่แห่งนี้เคยเป็นทุ่งหญ้าขนาดใหญ่มาก่อน
ภายหลังจากที่โลกเปลี่ยนแปลงไปอย่างหนัก ทำให้ที่นี่ได้รับผลกระทบไปด้วย จนพัฒนาจากเดิมที่เป็นแค่พุ่มหญ้ากลายเป็นทุ่งหญ้ากว้างที่มีพื้นที่ไม่ต่ำกว่าพันกิโลเมตรไปเรียบร้อยแล้ว
และตัวนิ่มแปดแถบยักษ์ก็ซ่อนตัวอยู่ภายในทุ่งหญ้าขนาดใหญ่แห่งนี้
สองชั่วโมงต่อมา
ฉู่โม่วเดินทางมาถึงปลายทางพร้อมกับพญาหงส์ปีกทองคำ
ในตอนนี้เขาได้เข้าสู่พื้นที่ของสัต
