ราะพวกสัตว์อสูรส่งจดหมายไปแจ้งกับเธอว่าฉู่โม่วสามารถปราบจอมพญาหงส์ปีกทองคำลงได้แล้ว
หากไม่เห็นด้วยสายตาของตนเอง หมัวซานซานก็แทบไม่อยากเชื่อ
หลังจากที่มั่นใจแล้วว่าต้นทางที่ส่งจดหมายนี้มาคือสัตว์อสูรจริง ๆ หญิงสาวจึงสงสัยถึงความเป็นไปของสถานการณ์เกิดขึ้นต่อจากนั้น จึงนำผู้ฝึกยุทธ์ภายใต้คำสั่งของเธอที่เหลือมาที่นี่
ทว่าตอนนี้ หมัวซานซานกลับยังไม่เห็นวี่แววว่าฉู่โม่วจะปรากฏตัวออกมาแต่อย่างใด
เท่าที่เธอรู้มา นั่นคือฉู่โม่วและพญาหงส์ปีกทองคำออกไปข้างนอกด้วยกัน และดูเหมือนว่าทั้งสองจะไปหาสมบัติอะไรบางอย่าง
หญิงสาวจึงเลือกจะฝึกฝนรออยู่ที่นี่
แต่ว่า…
หลังจากที่เวลาผ่านไปหลายวัน ฉู่โม่วก็ยังไม่กลับมา จนทำให้เธออดเป็นกังวลไม่ได้
เธออยากจะหาตัวฉู่โม่วให้พบ
แต่ก็ไม่รู้ว่าเขาไปไหน แล้วก็ไม่รู้จะจัดการกับสัตว์อสูรที่อยู่ในเทือกเขาแห่งนี้อย่างไรด้วย
ดังนั้นแล้ว ‘ความเป็นห่วง’ จึงเป็นสิ่งเดียวที่เธอทำได้ตอนนี้
‘หวังว่าจะไม่เกิดอะไรขึ้นนะ!’
หญิงสาวคิดกับตนเอง
ด้านนอกธารสายฟ้า
พญาหงส์ปีกทองคำกำลังมองไปยังสถานการณ์ที่เกิดขึ้นด้านใน ตัวมันเองก็ไม่ได้นิ่งนอนใจกับการรออยู่ที่นี่สักเท่าไร
เพราะบรรยากาศที่ถูกปกคลุมไปด้วยกระแสไฟฟ้า ทำให้ไม่สามารถเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นภายในได้สะดวกนัก แต่เมื่อมองดูฟากฟ้าที่แปรปรวนขึ้นมาก็ทำให้ใจไม่สู้ดีเอาเสียเลย
ต่อให้รู้ว่าตนเองอยู่ห่างจากธารสายฟ้าร่วมสิบหกกิโลเมตร แต่ยังรับ
