รู้ได้ถึงกลิ่นอายของการทำลายล้างที่แผ่ออกมาได้อย่างชัดเจน
นั่นทำให้เทียนเผิงหวนนึกถึงวันแรกที่ได้พบกับธารสายฟ้าแห่งนี้ครั้งแรก ตอนนั้น… ที่แห่งนี้เองก็เป็นสถานที่ที่มันอยากจะเข้าไปเพื่อฝึกตนเช่นกัน
แต่เพราะตอนนั้น พญาหงส์ปีกทองคำเพิ่งจะสามารถปลุกพลังของตนขึ้นมาได้ และยังผยองลำพองกับสิ่งที่ได้มาอยู่
ผลลัพธ์จึงกลายเป็นพญาหงส์ปีกทองคำถูกอัสนีผ่าลงมากลางหัวแทน!
เทียนเผิงยังไม่ทันจะได้ฝึกฝนอะไรเลยด้วยซ้ำ แต่กลับถูกสายฟ้าฟาดชิงเล่นงานก่อนเสียแล้ว
แต่ถึงจะอดทนอยู่ต่อ มันในตอนนั้นก็ไม่น่าจะรอดจากการถูกฟ้าผ่าตายเหมือนเดิม
ผิดกับคนคนนี้…
‘ช่างเป็นมนุษย์ที่น่ากลัวจริง ๆ …สามารถอดทนอยู่ในที่แห่งนี้ได้เป็นเวลานาน!’
แววตาของพญาหงส์แสดงความนับถือออกมา
เทียนเผิงไม่แม้แต่จะคิดเลยว่าบางทีฉู่โม่วอาจจะตายไปแล้วก็ได้
อย่างไรก็ตาม ชายหนุ่มก็ครอบครองดวงวิญญาณของตนอยู่ หากฉู่โม่วตาย ตัวมันน่าจะตายตามไปด้วย
แต่ตอนนี้เทียนเผิงยังมีชีวิตอยู่ นั่นหมายถึงอีกฝ่ายเองก็คงต้องกำลังซึมซับพลังของสายฟ้าจากธารสายฟ้านั่นอยู่อย่างแน่นอน
นี่ก็ผ่านไปหกวันแล้ว!
หกวันแล้วที่เขาไม่กลับออกมา!
แข็งแกร่งจนน่ากลัวจริง ๆ คนคนนี้!
แล้วแบบนี้หลังจากที่ฉู่โม่วกลับออกมาจากการฝึกฝนตนในธารสายฟ้า เขาจะแข็งแกร่งและน่ากลัวมากขึ้นขนาดไหนกันนะ?
คิดได้ดังนั้น พญาหงส์ปีกทองคำหน้าซีดเผือดยิ่งกว่าเดิมเสียอีก
ถึงอย่างนั้น
มันเองก็หวังจะให้ฉู่โม่
