เมื่อกรงเล็บอันแหลมคมตรงเข้ามาหา ฉู่โม่วก็ใช้ย่างก้าวหมอกควัน ร่างของเขาราวกับผีสางและเคลื่อนก้าวไปโผล่อีกจุดหนึ่งห่างออกไปหลายเมตรได้ในทันที กรงเล็บสัตว์อสูรนั้นผ่านหน้าเขาไป และก่อนที่เจ้าของจะได้ดึงมันกลับไป ฉู่โม่วก็ฟันกระบี่สวนไปแล้ว!
“อ๊ากกกก!”
กรงเล็บแตกกระจาย
แต่กระบี่ของฉู่โม่วกลับไม่มีร่องรอยขีดข่วนและยังคงฟาดฟันต่อไป เสียง ‘ฉับ’ ดังขึ้น ก่อนร่างกายของอสูรพยัคฆ์ตัวนั้นจะแข็งทื่อและหัวหลุดจากบ่าทันที
เลือดสาดกระจายพร้อมร่างที่ล้มลงบนพื้นดิน
“ราชาพยัคฆ์!”
สัตว์อสูรทั้งหลายตะโกนลั่นด้วยความตกตะลึง
เมื่อเห็นว่าฉู่โม่วตัดหัวของราชาพยัคฆ์ได้ภายในการโจมตีเดียว เหล่าสัตว์อสูรก็อดหวาดผวาไม่ได้ ถึงจะไม่กลัวตาย แต่พวกมันยังไม่อยากตายอย่างสูญเปล่า
ผู้ฝึกยุทธ์มนุษย์คนนี้ทรงพลังจนแม้แต่ราชาพยัคฆ์ยังต้านทานการโจมตีเพียงครั้งเดียวไม่ได้! แล้วพวกมันจะจัดการเขาได้อย่างไร?
ตอนนี้หลายตัวเริ่มถอยทัพแล้ว
แต่เสียงของพญาหงส์ทองก็ดังมาจากด้านหลัง จนสัตว์อสูรเหล่านี้ได้แต่เก็บงำความกลัวไว้และจำใจมุ่งหน้าต่อไป!
“ใจกล้าและไม่กลัวตายจนเหนือความคาดหมายจริง ๆ!”
“แต่โชคไม่ดีเท่าไหร่นะ…”
“เพราะมันไร้ประโยชน์!”
ฉู่โม่วกินยาเข้าไปเพื่อฟื้นคืนความแข็งแกร่งและอณูแห่งชีวิตกลับมา ก่อนจะมุ่งหน้าเข้าไปกลางฝูงอสูรอีกครั้ง!
พายุฝนฟ้าคะนองยังคงดำเนินต่อไป
สายฝนเจิ่งนองบนพื้นดินสูงถึงข้อเท้าแล้ว แม้ว่าฝนจะยังตกอย่า
