งต่อเนื่อง แต่โลหิตมากมายก็ย้อมให้น้ำเจิ่งนองกลายเป็นสีแดง
แม้ว่าจะมีฝนตกห่าใหญ่ กลิ่นเลือดที่คละคลุ้งก็ยากที่จะจางหายไปในระยะเวลาอันสั้น
เขาเงื้อกระบี่ขึ้นสะท้อนแสงสว่างวาบ และสังหารอสูรราวสิบตัวกำลังตรงเข้ามา!
ฉู่โม่วเงยหน้าขึ้น ก่อนจะพบว่าเหลือสัตว์อสูรบนภูเขาเพียงไม่กี่สิบตัวเท่านั้น
และท้ายที่สุด
เขาก็สังเกตเห็นพญาหงส์ที่ปกคลุมไปด้วยขนสีทองจับจ้องเขม็งมาจากมุมสุง
‘นั่นคงจะเป็นพญาหงส์ทองสินะ!’
‘ตั้งใจจะหาจุดอ่อนแล้วค่อยฆ่าฉันทีเดียว!’
‘แต่…’
‘ถ้าคิดจะฆ่าฉัน ฉันก็จะฆ่ามันเหมือนกัน!’
ฉู่โม่วหรี่ตาลง เขาไม่สนใจสัตว์อสูรโดยรอบ และพุ่งตรงไปหาพญาหงส์ทองทันที!!
‘บ้าดีเดือดนัก ข้ายังไม่ทันออกตัวก็กล้ามาหาเองถึงที่!’
‘หลังจากฆ่าแกเสร็จ ข้าจะฉีกทึ้งกระดูกของเจ้าออกมาให้สาแก่ใจ!’
พญาหงส์ทองโกรธจัดก่อนกางปีกสยาย และพุ่งตรงเข้ามาหาฉู่โม่วพร้อมส่งเสียงร้องลั่น
แววตาของมันดุร้ายและเฉียบคม จะงอยปากเปล่งประกายแสงเย็นเยียบ…
ความเร็วในการบินของมันรวดเร็วอย่างถึงที่สุด ขณะที่บินพวกมันจะส่งเสียงร้องจนกระทั่งอากาศถูกแหวกออกเพราะไม่อาจต้านทานพลังของมันได้
ไม่ต้องสงสัยเลยสักนิด
หากโดนปีกนั้นเข้า ร่างกายของฉู่โม่วคงได้ขาดเป็นชิ้น ๆ อย่างแน่นอน!!
มันทรงพลังจนแม้แต่ผู้ปลุกพลังขั้นจอมยุทธ์ต้องตกตะลึง และคงต้องรีบหลบหลีกปีกคู่นั้นและไม่กล้าเสี่ยงแม้แต่น้อย!
ทว่าฉู่โม่วกลับนิ่งเฉย…
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับพญาห
