ระดับสูงนั้นมีพลังอณูแห่งชีวิตเต็มเปี่ยมทั้งร่างกาย น้ำและไฟ ซึ่งเป็นธรรมดาไม่อาจเข้าใกล้พวกเขาได้
ดื่มด่ำไปกับพายุฝน
ความคิดในหัวของฉู่โม่วยุ่งเหยิง
ที่จริงแล้วมันมีเหตุผลอยู่
หลังจากที่ได้รับผลึกซวนหยวน เขาก็สามารถพาหมัวซานซานออกไปจากเขตแดนลับได้ และไม่จำเป็นต้องเสี่ยงเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรเหล่านี้อีกแล้ว
เพียงแต่ว่า…
เขายังไม่ค่อยพึงพอใจนัก
ในเขตแดนลับนี้มีสมบัติแห่งโลกและสวรรค์อยู่มากมาย หากนำพวกมันกลับไปได้ก็จะเพิ่มพละกำลังได้มหาศาล
แล้วเขาจะถอยหลังกลับเพียงเพราะสัตว์อสูรเหล่านี้ได้ยังไงกัน?
บนเส้นทางแห่งวรยุทธ์ การพายเรือต้านกระแสน้ำโดยไม่ไปข้างหน้านั้นจะทำให้ถอยหลัง
เพราะมีระบบกลืนกิน เขาจึงมีพรสวรรค์ที่ผู้ฝึกยุทธ์คนอื่น ๆ คาดไม่ถึงได้กระทั่งด้วยการฝึกฝนไปทีละขั้นตอน และสามารถเติบโตขึ้นจนสูงยิ่งกว่าที่คนอื่น ๆ จะไปถึงได้ภายในชีวิตเดียว
แต่นั่นก็ยังขาดความหมายที่แท้จริงของผู้ฝึกยุทธ์ไป
คือการบ้าเลือดสู้อย่างสุดชีวิต!
วันนี้ในเขตแดนลับ เมื่อเขาเผชิญหน้ากับสัตว์อสูร พวกมันต่างถอยหนีไปด้วยความหวาดกลัว
วันพรุ่งนี้ชายหนุ่มจะต้องเผชิญกับศัตรูที่อื่นอีก หากไม่ใช่ศัตรูที่ทำให้เขาหวาดกลัวในพลังของพวกมัน
ก็จะเหมือนถอยไปทีละก้าว ๆ
ในระยะยาว
เขาจะฝึกหัวใจของผู้ฝึกยุทธ์ได้อย่างไร?
จะไปถึงจุดสูงสุดได้อย่างไร?
แน่นอนว่า…
หากสู้ไม่ไหว ชายหนุ่มจะวิ่งหนีไปให้ไกลที่สุดเพื่อหลีกเลี่ยงความตาย
ตามค
