ความสนใจและเดินไปตามทุ่งหญ้า
หลังจากที่เดินต่อไปสักพัก
เขาก็เจอเข้ากับสัตว์อสูรจำนวนมาก
เมื่อพวกมันเห็นฉู่โม่วก็ตะลึงงันไปครู่หนึ่ง เห็นได้ชัดว่าไม่คิดว่าจะเจอมนุษย์อยู่ที่นี่จริง ๆ
แต่ในไม่ช้าพวกมันก็ได้สติกลับมา
“มนุษย์ แกกล้ามากนะที่เข้ามาที่นี่ รนหาที่ตายจริง ๆ…”
ยังไม่ทันได้พูดจบ
ฉู่โม่วขมวดคิ้ว
“หนวกหู!”
กระบี่ถูกฟันออกไป!
เลือดและอณูแห่งชีวิตในร่างกายพลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง! คมกระบี่พุ่งตรงไปยังสัตว์อสูรเหล่านั้น
เมื่อเผชิญหน้ากับพลังที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ เหล่าสัตว์อสูรก็ต้านทานไม่ได้แม้แต่น้อย พวกมันถูกผ่าร่างออกเป็นสองส่วนก่อนที่จะได้ส่งเสียงร้องเสียอีก
ไม่เพียงเท่านั้น
จุดที่พวกมันยืนอยู่มีรอยกระบี่ขนาดใหญ่ที่ยาวกว่าหลายเมตร
“ใครกัน?!”
“ใครมันกล้าเข้ามาในป่านี้!”
การเคลื่อนไหวนั้นทำให้สัตว์อสูรในเทือกเขารู้ตัวทันที!
สายตามากมายเพ่งเข้ามาจากทั่วทุกทิศทางพร้อมเสียงคำรามลั่น รัศมีอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายออกมาถึงฉู่โม่วอย่างรวดเร็ว!
แต่แล้ว…
ก่อนที่พวกมันจะได้เข้ามาใกล้ ฉู่โม่วก็เคลื่อนไหวก่อน
ฉับ!
กระบี่ถูกฟันออกไปอีกครั้ง
บนท้องฟ้าเต็มไปด้วยลำแสงกระบี่ไร้ที่สิ้นสุดล้อมรอบทั้งพื้นที่
เพราะความรุนแรงของมัน แม้แต่อากาศยังส่งเสียงหวีดหวิวราวกับกำลังหวาดกลัว
เมื่อเหล่าสัตว์อสูรบินเข้ามาโดนลำแสงกระบี่ รัศมีของพวกมันก็จางหายไปทันที!
พวกมันกลับกรีดร้องและโอดครวญ!
ฉัวะ!
ฉัวะ!
ฉัวะ!
กร
