บทที่ 51 ฆ่ามันให้หมด เปิดก่อนได้เปรียบเสมอ!
ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง!
สัตว์อสูรจำนวนมากที่ถาโถมเข้ามาใส่อย่างเกรี้ยวกราด ต้องจบชีวิตลงด้วยกระบี่วายุอสนีบาตกันถ้วนหน้า พวกมันกลายเป็นเศษเนื้อที่ร่วงกราวลงไปบนพื้นอย่างน่าเวทนา
มันพิสูจน์ได้แล้วว่า…
การเผชิญหน้ากับศัตรูกลุ่มใหญ่ ยิ่งทำให้พลังของกระบี่วายุอสนีบาตแสดงผลลัพธ์ได้ดีมากขึ้น!
คมกระบี่ที่รวดเร็วกว่าสายลม เฉียบคมยิ่งกว่ากระบี่ใดจะทัดเทียมได้
สายลมคำรามคลั่งดังมรสุม ทับซ้อนกันหลายต่อหลายชั้นจนกลายเป็นคมกระบี่ที่ยากจะหลบพ้น และพุ่งทลายทุกสิ่ง!
ไม่มีโอกาสให้ศัตรูได้โต้ตอบแต่อย่างใด
ข้างหลังเขามีซากของสัตว์ร้ายนับไม่ถ้วนที่ต้องตายลงโดยไม่ทันได้ลงมือทำอะไรเสียด้วยซ้ำ
“ไปพร้อม ๆ กันเลย!”
“ฆ่าไอ้มนุษย์อวดดีนี่ให้ได้!”
แม้แต่ราชาหมาป่าสวรรค์ยังต้องตกตะลึง
มันไม่คาดคิดเลยว่าฉู่โม่วจะแข็งแกร่งถึงขนาดนี้ ต่างไปจากผู้ฝึกยุทธ์คนอื่น ๆ อย่างสิ้นเชิง
หากปล่อยให้ฉู่โม่วจับลูกน้องของตนหั่นเป็นผักปลาง่าย ๆ แบบนี้ต่อไป ในไม่ช้ามันจะต้องเสียลูกน้องไปจนหมดเพียงเพราะมนุษย์คนเดียวแน่ ๆ
“ฆ่ามัน!”
“ฆ่ามันซะ!”
“ฆ่าไอ้มนุษย์นี่!”
ทันใดนั้นเอง
เหล่าสัตว์อสูรที่แต่เดิมเคยไปปะทะกับผู้ฝึกยุทธ์กลุ่มแรก ตอนนี้มันเบนเป้าหมายมาหาฉู่โม่วกันหมด!
อสูรกว่าสิบสองตนเข้ามาจากทุกทิศทางหมายจะไม่ให้ฉู่โม่วหนีไปไหนได้อีก พวกมันพยายามล้อมกรอบเขาไว้
ทว่าเผชิญหน้ากับสถานการณ์เช่นนี้
