ชายหนุ่มก็ไม่ได้เกรงกลัวแต่อย่างใด
“ตะเกียบหลายท่อนมัดรวมกันย่อมหักไม่ได้สินะ ก็เอาซี่! ฉันจะหักมันให้ดู!”
เขาแสยะยิ้มอีกครั้ง
กระบี่ในมือไร้การหวั่นเกรง เขาตวัดมันขึ้นและลงอย่างรวดเร็ว
เลือดและลมปราณภายในร่างของเขาเดือดพล่านเช่นภูเขาไฟที่กำลังปะทุ รวมถึงอณูแห่งชีวิตที่ไหลเวียนอยู่บริเวณจุดตันเถียนก็เริ่มกระตุ้นพลังที่หลับใหลอยู่ในทุกส่วนของกล้ามเนื้อให้พร้อมใช้งาน
ตอนนั้น
ทั่วร่างของฉู่โม่วปลดปล่อยแรงกดดันของกระบี่ออกมาราวกับร่างกลายเป็นเหล็กกล้าที่แหลมคม
สัตว์อสูรตนใดก็ตามที่เข้ามาสัมผัสส่วนที่ถูกปกคลุมด้วยคลื่นแสงนี้ มันจะถูกคมกระบี่ที่มองไม่เห็นตัดจนกลายเป็นชิ้นเล็ก ๆ ในพริบตา!
เวลาผ่านไปนาทีต่อนาที
รอบตัวของฉู่โม่วมีกองซากสัตว์อสูรที่ถูกหั่นเป็นชิ้นเหมือนก้อนเนื้อกระจัดกระจายอยู่เต็มไปหมดเสียแล้ว มันมีทั้งแขน ขา ลำตัว รวมถึงเลือดที่สาดกระจายกลายเป็นแอ่งน้ำสีแดงขนาดใหญ่ขังอยู่บนพื้น
…
อีกฝั่งหนึ่ง
เพราะการปรากฏตัวของฉู่โม่ว ดึงความสนใจจากพวกสัตว์อสูรไปเกือบหมด
มันเลยทำให้เหล่าผู้ฝึกยุทธ์ที่กำลังตึงมือมีโอกาสได้พักหายใจกันบ้าง
นอกจากนี้ พวกเขายังได้หมัวซานซานที่เข้ามาช่วยต่อสู้ด้วย ดังนั้นแล้ว จังหวะนี้จึงถือเป็นโอกาสที่ดีสำหรับการโต้กลับเลยก็ว่าได้
แม้ก่อนหน้านี้พวกเขาจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบ
แต่เมื่อได้จุดยืนกลับคืนมา ด้วยความที่ยังไงเสียพวกเขาก็เป็นถึงผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูงที่อยู่ภ
