บทที่ 50 ราชาหมาป่าสวรรค์
ทั้งสองยังคงกล่าวขอบคุณซึ่งกันและกัน
ทว่าตอนนั้นเอง
ตูม!
ไม่ใกล้ไม่ไกลนัก เสียงระเบิดจากการต่อสู้ก็ดังลอยเข้ามา ความรุนแรงมีเยอะเสียจนทั้งสองที่อยู่ในถ้ำยังรู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่มาจากบนพื้นผิวโลก
“ไม่ดีแล้วแบบนี้!”
“คนที่อยู่ข้างนอกกำลังโดนโจมตีงั้นเหรอ?”
รู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนดังกล่าว สีหน้าของฉู่โม่วก็เปลี่ยนไปทันที
ทางด้านหมัวซานซานดูจะสุขุมขึ้นด้วย “หรือว่าจะเป็นสัตว์อสูรแปลก ๆ พวกนั้นอีกแล้ว? ฉู่โม่ว เรารีบไปดูกันเถอะ!”
“เข้าใจแล้ว!”
ทั้งสองไม่ได้คุยอะไรกันมากนัก หลังจากตระหนักได้แบบนั้นก็รีบพากันวิ่งออกตามเส้นทางทอดยาวที่นำเข้ามายังถ้ำแห่งนี้อย่างรวดเร็ว
เมื่อมาถึงหน้าถ้ำ
พวกเขาก็พบว่าที่ด้านนอกเกิดการต่อสู้ขึ้นจริง ๆ!
ฝั่งหนึ่งเป็นสัตว์อสูรที่ดูคล้ายครึ่งมนุษย์กับอสูรราวร้อยตัว กับอีกฝั่งเป็นเหล่าผู้ฝึกยุทธ์ที่มากับหมัวซานซาน จากสถานการณ์ที่เห็นในตอนนี้ ทางฝั่งอสูรเหมือนจะเหนือกว่าอยู่มาก!
“เข้าไปช่วยพวกเขาก่อน!”
เห็นเช่นนั้น ฉู่โม่วก็รีบวิ่งเข้าไปด้วยการตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยว เขากระตุ้นพลังธาตุลมในร่างกายและกระโจนเข้าใส่สมรภูมิเบื้องหน้าทันที
…
“พวกมนุษย์ดาวเคราะห์สีน้ำเงินนี้มันอ่อนแอชะมัดเลยแฮะ นิด ๆ หน่อย ๆ ก็พากันล้มตายกันแล้ว สมแล้วที่เป็นเศษขยะ!”
ไม่ไกลนัก
สัตว์อสูรรูปร่างคล้ายมนุษย์กลุ่มหนึ่งกำลังเฝ้าชมการต่อสู้นี้อยู่
หนึ่งในกลุ
