้าเจ้ากิ้งก่ายักษ์ตนนี้แล้ว
‘กระบี่วายุอสนีบาต!’
ชิ้ง!
เสียงของกระบี่ที่ถูกชักออกจากฝักดังขึ้น พร้อมกับคลื่นกระบี่มากมายนับไม่ถ้วนถูกปลดปล่อยออกไปเบื้องหน้า!
คลื่นกระบี่เหล่านั้นพุ่งเข้าหาเป้าหมายอย่างรวดเร็ว!
แต่อสูรกิ้งก่าตนนี้ไม่ได้ตอบสนองช้าแต่อย่างใด…
แม้ว่าฉู่โม่วจะเร็วมากจนทำมันตกใจได้ก็จริง แต่เพียงครู่เดียว มันก็ได้สติและรีบพลิกตัวสะบัดหางเพื่อปัดป้องการโจมตีไว้!
ตู้ม!
หางที่มีรูปร่างเหมือนแส้เหล็กยาวโบกสะบัดเป็นวงคล้ายกงล้อเข้าปะทะกับการโจมตีที่พุ่งเข้ามาอย่างไม่ไหวติง!
ทว่า…
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับกระบวนท่าที่แข็งแกร่งอย่างคลื่นกระบี่ โอกาสที่จะเอาชนะการโจมตีนี้ได้มีไม่ถึงสิบเปอร์เซ็นต์ด้วยซ้ำ ดังนั้นเพียงพริบตาเดียว หางของมนุษย์กิ้งก่าก็ถูกตัดขาดออกไป!
ไม่เพียงเท่านั้น คลื่นกระบี่ยังพุ่งเข้าโจมตีร่างอีกฝ่ายต่ออีกด้วย
ฉัวะ!
คมกระบี่นับพันนับหมื่นเข้าโจมตีและตัดร่างของอสูรกิ้งก่าจนขาดเป็นชิ้น ๆ!!
มันไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะร้องโอดครวญเสียด้วยซ้ำ สิ่งที่ได้ทำเป็นอย่างสุดท้ายก่อนจะกลายเป็นชิ้นเนื้อลงไปกองอยู่กับพื้นก็คือสบตามองฉู่โม่วเท่านั้น
“นี่มัน…”
“กระบวนท่ากระบี่ในตำนานนั่นงั้นรึ?”
เมื่อมองไปยังภาพเบื้องล่าง ราชาหมาป่าสวรรค์ก็ไม่อาจนิ่งเฉยได้อีกต่อไป แววตาของมันสั่นคลอนขณะที่ใบหน้าแสดงความตกตะลึงออกมา
ถึงแม้ว่ามันจะเป็นสัตว์อสูร แต่ครั้งหนึ่งก็เคยครอบครองสมบัติบรรพกาลภายใน
