าวถาม
อสูรร้ายตนหนึ่งก็กระโดดออกมาจากด้านหลังพร้อมตะโกน “ข้าผู้นี้จะลงไปจัดการมันเอง! ข้าจะฆ่าไอ้มนุษย์ตัวกระจ้อยนี่ แล้วนำมันมาถวายให้ท่านราชาหมาป่าสวรรค์ผู้ยิ่งใหญ่!”
“งั้นก็ไปซะ!”
หมาป่ายักษ์พยักหน้าเบา ๆ
อสูรร้ายที่อาสา เป็นสัตว์อสูรขนาดใหญ่รูปร่างเหมือนสัตว์เลื้อยคลานสายพันธุ์กิ้งก่า แต่สามารถยืนได้อย่างมนุษย์ ทันทีที่ได้รับคำสั่งมา มันก็กู่ร้องคำรามและกระโจนออกไปด้วยท่าทีห้าวหาญ
หลังจากที่ฉู่โม่วออกมาถึงปากถ้ำ ตอนแรกเขาตั้งใจจะเข้าร่วมการต่อสู้ที่อยู่บริเวณนั้น
ทว่าเพราะระหว่างทางที่พุ่งเข้าไป ชายหนุ่มดันค้นพบเสียก่อนว่าที่บนผานี้มีเหล่าสัตว์อสูรอีกกลุ่มหนึ่งกำลังเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ และเพราะสัตว์อสูรเหล่านี้ดูต่างออกไปจากพวกข้างล่าง
ไม่ว่าจะด้วยการที่มีจุดประสงค์อะไรก็ตาม ฉู่โม่วตัดสินใจเบนเป้าหมายและเข้าหาสัตว์อสูรกลุ่มนี้พร้อมกับกระบี่แทน
แต่ก่อนที่ชายหนุ่มจะได้ไปถึง ร่างของกิ้งก่าขนาดใหญ่ก็กระโดดสวนลงมาเสียก่อน!
ผิวทั้วร่างปกคลุมไปด้วยเกล็ดหนาจนดูน่ากลัว ดูท่าการโจมตีทั่วไปคงจะแทงผิวมันไม่เข้าแน่
อย่างไรก็ตาม
“รนหาที่ตายเองนะ!”
แววตาของฉู่โม่วยังคงแสดงความเยือกเย็นออกมา ธาตุลมของเขาพัฒนาขึ้นมากแล้ว และยิ่งผสานเข้ากับกระบวนท่าย่างก้าวหมอกควัน มันทำให้จุดที่ร่างจริงของชายหนุ่มเคยยืนอยู่ในตอนนี้กลายเป็นเพียงภาพลวงตาไปแล้ว!
เมื่อร่างของฉู่โม่วปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง เขาก็อยู่ต่อหน
