ำจึงส่งผลต่อเป้าหมายได้ทันทีหลังโดนโจมตีไปแล้ว
ทว่า…
แร็กคูนปีกทองคำพวกนี้กลับไม่ได้น่ากลัวอะไรขนาดนั้น แม้จะเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับทั่วไปก็ยังสามารถสู้กับพวกมันได้ ตราบใดก็ตามที่ไม่พลาดท่าโดนการโจมตีของมันเข้าเสียก่อน
น่าแปลกที่แร็กคูนพวกนี้กลับเร็วเกินกว่าที่พวกเขาจะได้ทันตั้งตัว!
เมื่อตระหนักได้เช่นนั้น คนอื่น ๆ ที่อยู่ในขบวนก็เริ่มหันมองไปรอบด้าน และพยายามสังเกตเหล่าแร็กคูนสีทองที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ ทันใดนั้น สีหน้าของพวกเขาก็ซีดเผือดไปราวกับเห็นผี
“นั่นมันตัวบ้าอะไรกันน่ะ?!”
แววตาที่ตกตะลึงกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า
กลุ่มแร็กคูนปีกสีทองที่ถูกพบเห็นมีแขนและขาเหมือนมนุษย์ ไหนจะมีลำคอและร่างกายที่คล้ายกับมนุษย์อีก!
กรงเล็บที่ฝ่ามือของพวกมันดูแหลมคมเสียยิ่งกว่าเดิม ราวกับมันถูกสร้างขึ้นจากคมมีดเหล็กจริง ๆ!
เจ้าพวกนี้…
ยังเป็นแร็กคูนปีกสีทองอยู่งั้นเหรอ!?
เหล่าผู้ฝึกยุทธ์ทุกคนต่างตกตะลึงและมีเหงื่อไหลซึมทั่วทั้งร่าง พวกเขาเสียวสันหลังวาบเสียจนก้าวขากันไม่ออก ราวกับว่าตกอยู่ในความงุนงงไปชั่วขณะ
และในตอนนั้นเอง
เหล่าแร็กคูนปีกสีทองที่ดูแปลกพิสดารเหล่านี้พากันโถมเข้ามา! เพียงชั่วพริบตา ผู้ฝึกยุทธ์ที่ตอบสนองช้าก็ถูกพวกมันฆ่าตายไปเพิ่มเสียแล้ว!
ครั้นเห็นดังนั้น…
ผู้ฝึกยุทธ์คนอื่น ๆ ก็สลัดทิ้งความกลัวและหันเข้าสู้กับสัตว์อสูรหน้าตาประหลาดเหล่านั้นแทน!
ความโกลาหลเข้าครอบงำหุบเขาแห่งนี้…
แต่แล้ว
