ยิ่งเวลาผ่านไป ความกลัวภายในใจของพวกเขาก็เริ่มก่อตัวขึ้นหนาอีกครั้ง!
แร็กคูนปีกทองคำควรจะไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวขนาดนี้ ตามบันทึกแล้ว ลำพังเพียงผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางก็เอาพวกมันลงได้สบาย ๆ แล้ว
แล้วยิ่งในตอนนี้ มีผู้ฝึกยุทธ์ที่เก่งกาจอยู่ร่วมสิบคน สถานการณ์มันไม่ควรจะตึงเครียดได้ถึงขนาดนี้เลยแท้ ๆ!
ไม่เพียงแต่พวกมันมีความเร็วที่มากกว่าปกติอยู่หลายเท่าตัว ทว่ายังมีพลังป้องกันที่สูงจนน่ากลัวอีกด้วย!
แม้พวกเขาจะใช้กระบี่ฟาดฟันโดนศัตรูไปกี่ครั้ง แต่ก็ไม่มีครั้งไหนเลยที่คมกระบี่จะสามารถสร้างบาดแผลให้พวกมันได้ นอกจากนี้ทุกครั้งที่ฟันโดน เสียงยังเหมือนว่าฟันโดนเหล็กหรือไม่ก็ก้อนทองคำเสียอีก
ไม่น่าเชื่อเลย!
ว่าแร็กคูนปีกทองคำเพียงสิบกว่าตัวนี้สามารถสู้กับผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูงมากถึงสามสิบถึงสี่สิบคนอย่างนี้ได้ แถมพวกมันยังดูเหมือนจะเป็นฝ่ายชนะด้วย!
“ฉู่โม่ว!”
เห็นสถานการณ์ดูท่าจะไม่ดี หมัวซานซานก็เริ่มตื่นตระหนก
แต่ถึงเธอจะไม่ตะโกนเรียก
ในจังหวะที่เห็นว่าแร็กคูนปีกทองคำฝ่าเข้ามากลางฝูงชน ฉู่โม่วก็จับด้ามกระบี่ของตนเอาไว้แล้ว!
ซู่!
วินาทีเดียวกับที่คมกระบี่ถูกชักออกจากฝัก เสียงสายลมที่โหมกระหน่ำก็คำรามออกมาเช่นกัน
ด้วยพลังของธาตุลมที่ถูกกระตุ้นใช้งาน ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นอีกสิบห้าเท่า และมันทำให้ร่างของฉู่โม่วพุ่งเข้าหากลุ่มของสัตว์อสูรเหล่านั้นด้วยความเร็วประดุจสายฟ้า!
คมกระบี่ลักซ่อน!
คลื่นคมกร
