ะบี่ที่เกิดจากการชักกระบี่หายวับไปในอากาศ ก่อนจะปรากฏออกมาอีกทีที่ด้านหน้าของสัตว์อสูรตนหนึ่งที่อยู่ห่างออกไปราว ๆ สามเมตร
ก่อนที่สัตว์อสูรตนนั้นจะตระหนักได้ ร่างของมันก็ถูกคลื่นกระบี่ผ่าขาดไปแล้ว!
ฉัวะ!
เสียงเนื้อสดถูกกระชากดังจนเป็นที่สนใจของทุกคน ร่างที่ถูกผ่าไปนั้นนิ่งสนิทก่อนจะแยกออกเป็นสองส่วนในที่สุด
การตายของหนึ่งในแร็กคูนปีกสีทอง มันทำให้พวกพ้องตัวอื่น ๆ ต่างตกตะลึงไม่แพ้กัน
จะมีก็แต่…
ฉู่โม่วที่ยังคงมีสีหน้าเยือกเย็นเหมือนแต่ก่อน เขาไม่ได้หยุดยั้งหลังจากกำจัดสัตว์อสูรไปแล้วหนึ่งตัวแต่อย่างใด กลับกัน… ร่างกายของเขายังสูบฉีดเลือดลมให้ไหวเวียนมากขึ้นไปอีกราวกับเป็นน้ำที่กำลังเดือดได้ที่ ธาตุสายฟ้าถูกกระตุ้นขึ้นมาจากอณูแห่งชีวิตที่ไหลเวียนในจุดลมปราณ และมันก็เข้าไปรวมอยู่ที่กระบี่เหล็กกล้าในมือจนปรากฏกระแสไฟฟ้าวิ่งไปมาบนคมกระบี่อย่างหนาแน่นขึ้นด้วย
กระบี่คมถูกยกขึ้นฟาดฟันไปข้างหน้าอีกครั้ง คลื่นลำแสงที่เกิดจากการตวัดพวยพุ่งออกมาก่อนจะหายไปในอากาศ แล้วปรากฏขึ้นไปที่ด้านบนของสัตว์อสูรตัวอื่นอย่างที่ไม่สามารถคาดเดาทิศทางได้!
ดวงตาของสัตว์อสูรผู้เคราะห์ร้ายเต็มไปด้วยภาพสะท้อนคมกระบี่ที่พุ่งลงมา มันตระหนักได้จากความรู้สึกเลยว่าไม่มีทางหลบพ้นได้อย่างแน่นอน
ยิ่งไปกว่านั้น ภายในใจของมันยังถูกความกดดันปริศนาบีบคั้นเอาไว้อีก
“นี่มันอะไรกัน!”
“เพลงกระบี่ที่ทรงพลังขนาดนี้มีอยู่จริง ๆ งั้
