ูรพวกนั้นในเพียงพริบตา ก่อนจะเหวี่ยงคมกระบี่ไปยังร่างที่ปกคลุมด้วยขนหนา จนเลือดแดงฉานสาดกระเซ็น
ลำแสงกระบี่เย็นเยียบพุ่งผ่านผืนฟ้า
กึก! กึก!
ฉู่โม่วค่อย ๆ ดึงกระบี่กลับ
กลุ่มของอสูรหมาป่าตรงหน้าหยุดการเคลื่อนไหว ก่อนที่ร่างสัตว์หน้าขนขนาดใหญ่จะแยกเป็นสองท่อนและร่วงลงกับพื้น
เมื่อแน่ใจว่าพวกมันตายหมดแล้ว เขาก็เดินข้ามซากศพนั้นเพื่อไปยังที่หมาย
หนึ่งชั่วโมงถัดมา
ในที่สุด เขาก็มาถึงจุดนัดพบ
ที่นั่นเต็มไปด้วยผู้ฝึกยุทธ์ราวสิบคน แม้แต่หมัวซานซานก็อยู่ท่ามกลางผู้คน
ทว่าตอนนี้พวกเขากำลังประสบปัญหาบางอย่าง
สัตว์อสูรนับร้อยกำลังรุมล้อมพวกเขาจนเกิดการต่อสู้ตะลุมบอน!
ถึงพวกมันจะเป็นเพียงสัตว์อสูรระดับ 2 แต่ด้วยจำนวนที่มากกว่าก็สร้างลำบากไม่น้อย
อีกอย่าง แม้ว่าพวกเขาจะแข็งแกร่งและเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูง แต่ก็มีกันอยู่เพียงไม่กี่สิบคน แต่ด้วยความร่วมแรงร่วมใจ พวกเขาสามารถจัดการกับสัตว์อสูรไปได้นับสิบตัวในเวลาอันสั้น
แต่แล้ว… พวกสัตว์อสูรจำนวนมากก็พุ่งเข้ามาจากทุกทิศทาง
นั่นทำให้พวกเขาสูญเสียการควบคุมชั่วขณะ และมีบางส่วนได้รับบาดเจ็บ
เมื่อเห็นว่าสถานการณ์เริ่มเลวร้ายลง ฉู่โม่วจึงตัดสินใจปรากฏตัว!
ปลดปล่อยพลังธาตุลม!
ร่างของเขาพุ่งทะยานฝ่าฝูงสัตว์อสูรเข้าไปในวงล้อมด้วยความเร็วปานพายุ!
“กระบี่วายุอสนีบาต!”
มันรวดเร็วและทรงพลังกว่ากระบี่ทั่วไป รวดเร็วดั่งพายุ พรายแพรวเหมือนฝนกระหน่ำกลางมรสุม!
คมกระ
