นมองเงาสะท้อนบนสมบัติในมือ
กึก! กึก! กึก!
พื้นที่อาบไปด้วยแสงสว่างก่อนเกิดเสียงราวกับฟันขบกัน และปรากฏรอยแยกขึ้นราวกับว่าผิวของแผ่นหยกแตกออก เผยให้เห็นความมืดมิดและสายลมหวีดหวิวข้างใน
หลังจากนั้นไม่นาน
ในที่สุด ทางเข้าอันมืดมนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า พร้อมเสียงเหมือนบางอย่างแตกหัก
ความกว้างและยาวของมันคือราวสามเมตรเป็นรูปทรงคล้ายประตูมิติที่ส่องแสงสีทองอร่าม และหมุนวนอย่างไร้ที่สิ้นสุด
หลังจากที่ประตูมิติเปิดออกโดยสมบูรณ์ หมัวซานซานก็กล่าวเสียงดังลั่น “เขตแดนลับนี้อยู่ได้นานที่สุดหนึ่งเดือน หากออกมาไม่ได้ภายในหนึ่งเดือนก็คงออกมาไม่ได้อีกแล้ว!”
“นอกจากนี้ การเข้าไปในเขตแดนลับอาจทำให้เกิดการย้ายตำแหน่งแบบสุ่ม และตำแหน่งของทุกคนจะแตกต่างกัน ทุกคนต้องจำไว้ให้ดีว่าหลังจากที่เข้าไปแล้วอย่าลืมส่งสัญญาณ! ทันทีที่มั่นใจว่าปลอดภัยแล้ว ให้ทุกคนมาหาฉัน… เข้าใจไหม?”
“ไม่ต้องห่วงหรอกคุณหนู เราเข้าใจแล้ว”
ผู้ฝึกยุทธ์ทุกคนกล่าวอย่างพร้อมเพรียงกัน
หมัวซานซานพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ
“ทุกคน ทยอยกันเข้าไปในเขตแดนลับได้!”
ทันใดนั้นเอง จอมยุทธ์โจวก็ตะโกนลั่น
เหล่าผู้ฝึกยุทธ์ต่างยืนรออย่างเงียบสงบและพุ่งตัวเข้าไปตามเส้นทางทั้งเป็นรายคนและเป็นกลุ่ม
ในไม่ช้าก็เหลือเพียงฉู่โม่วและหมัวซานซาน
ก่อนที่ทั้งสองจะเข้าไปในประตูมิติ คุณหนูหมัวก็หันไปพูดกับชายหนุ่ม “คุณฉู่โม่ว หลังจากที่เข้าไป อย่าลืมส่งสัญญาณมาหาฉันให้เร็ว
