ยเกินกว่าที่กองกำลังขนาดใหญ่จะปกปิดเรื่องเขตแดนลับได้แล้ว แล้วจะให้ผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไปรู้เรื่องภายในได้ยังไงกัน?
ฉู่โม่วจึงได้แต่คาดเดาผ่านคำพูดของหมัวซานซานและข้อสันนิษฐานของตัวเองเท่านั้น
แต่ไม่ต้องสงสัยเลย
เขตแดนลับใดก็ตามที่มีสิ่งมีชีวิตอยู่ข้างในอาจตกอยู่ในอันตราย
‘โดยเฉพาะอย่างยิ่ง…’
‘สถานที่ที่เต็มไปความอุดมสมบูรณ์และเต็มไปด้วยอณูแห่งชีวิตแบบนี้!
ฉู่โม่วเงยหน้าขึ้นและสังเกตการณ์โดยรอบอย่างระมัดระวัง
เทือกเขาแห่งนี้ห้อมล้อมไปด้วยต้นไม้สูงตระหง่านที่บดบังท้องฟ้าเบื้องบน
เมื่อกวาดสายตาไปทั่ว ต้นไม้ทั้งหลายที่นี่มีขนาดใหญ่เหนือจินตนาการและต้องใช้คนอย่างน้อยสองถึงสามคนในการโอบให้รอบ
บนพื้นดินมีเถาวัลย์และพืชพรรณเขียวชอุ่มนับไม่ถ้วน
นอกจากนี้
‘หายใจเข้า…’
ฉู่โม่วสูดหายใจลึก และค่อย ๆ หายใจออก
ด้วยการสูดหายใจเพียงครั้งเดียว
ฉู่โม่วสัมผัสได้ว่าอณูแห่งชีวิตในจุดตันเถียนตื่นตัวยิ่งขึ้น ราวกับว่าโซ่ตรวนบางอย่างถูกปลด ถึงจะไม่ใช้การฝึกกระบวนท่าดูดกลืนอณูแห่งชีวิต เขาก็สัมผัสได้ถึงพละกำลังที่เพิ่มสูงขึ้น
‘สถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยอณูแห่งชีวิต เป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่มีสัตว์อสูร!’
ฉู่โม่วคิดในใจ
ขณะที่มีความคิดเช่นนี้ในหัว
ทันใดนั้น กลุ่มแสงสว่างจ้าพลันระเบิดขึ้นบนท้องฟ้าที่ไกลออกไป ดูราวกับดอกไม้ไฟแสนสวย
ฉู่โม่วรู้ได้ทันที
นี่คือสัญญาณเรียก!
‘ดูเหมือนว่าทุกคนจะปลอดภัยและเริ่มรวมตัวกันแล้ว!’
