ลู่หยาง
พวกเขาเริ่มเห็นผู้ฝึกยุทธ์จำนวนหนึ่งที่มาออกล่าในป่าเป็นครั้งคราว ทุกคนดูผ่อนคลายลงมากและไม่ต้องระแวดระวังตัวอย่างหนักอีกต่อไป
ในไม่ช้า
ทีมเฉพาะกิจก็กลับมาถึงฐานและไปที่หอการค้าหยกแก้ว
หมัวซานซานรออยู่นานแล้ว
หลังจากที่หัวหน้าเฉียนหยวนนำส่งสมบัติสำเร็จ ทุกคนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
“ฉันรู้ดีว่าทุกคนทำงานอย่างหนักในการเดินทางไปยังฐานฉางเฟิงครั้งนี้”
“ไปพักผ่อนกันเถอะ ผู้เสียชีวิตและได้รับบาดเจ็บจะได้ค่าชดเชย รวมถึงรางวัลตอบแทนก็จะเพิ่มขึ้นด้วย!”
หมัวซานซานกล่าว
เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนก็ดูสดใสขึ้นมา “ขอบคุณคุณหนูหมัวซานซาน!”
เมื่อภารกิจเสร็จสิ้นแล้ว พวกเขาก็แยกย้ายกันออกไป
ผู้ฝึกยุทธ์เหล่านี้ล้วนเป็นคนของเครือหอการค้าหยกแก้ว และจะมีคนไปส่งมอบรางวัลตอบแทนให้
ส่วนฉู่โม่วนั้น
เขาเองก็ได้รับรางวัลจากหมัวซานซานด้วยเช่นกัน
ยานอแรดหยกสิบขวด!
นี่มันมากกว่าที่เคยตกลงกันไว้ตั้งห้าขวด!
ฉู่โม่วประหลาดใจเล็กน้อย “คุณหนูหมัวซานซาน คุณ…”
“คุณฉู่โม่ว ฉันได้ยินเรื่องมาจากผู้จัดการเฉียนแล้ว ทุกคนเดินทางกลับมาได้อย่างราบรื่นเพราะคุณ… ซึ่งสมควรได้รับยานอแรดหยกเพิ่มห้าขวดแล้วละค่ะ”
เมื่อได้ยินดังนั้น
ฉู่โม่วก็ลังเลอยู่พักหนึ่ง แล้วจึงพยักหน้าพร้อมกล่าว “ถ้าอย่างนั้นก็ขอบคุณมากครับ!”
หลังจากที่พูดคุยกับหมัวซานซานอีกเล็กน้อย ชายหนุ่มก็กล่าวลา
หลังจากที่เขาออกไป
คล้อยหลังชายหนุ่มไป หมัวซานซานก็สูดห
