จะเป็นอย่างนั้น
ทุกคนภายในทีมก็ไม่มีใครดูถูกเขา กลับกัน… พวกเขาเหล่านั้นกลับปฏิบัติกับเขาเฉกเช่นสิ่งที่ผู้ฝึกยุทธ์ควรจะได้รับ
ความเร็วของทุกคนในทีมนี้ไม่จัดว่าช้าหรือทั่วไป พวกเขาเคลื่อนที่กันเร็วมาก จนในเวลาไม่นาน ฐานลู่หยางที่อยู่เบื้องหลังก็กลายเป็นเพียงกลุ่มก้อนเล็ก ๆ ที่อยู่ห่างไกลออกไปสุดสายตาเสียแล้ว
ตลอดทางที่ผ่านมา ฉู่โม่วคอยมองไปรอบตัวอยู่ตลอด
ตอนนี้ยังเป็นเวลาเที่ยง
แสงตะวันจึงสาดส่องลงมาตลอดเวลา
มีต้นไม้สูงใหญ่มากมาย ไม่เพียงเท่านั้น รากไม้กับเถาวัลย์ก็เติบโตตาม และเลื้อยไหลไปทั่วทุกมุมป่าเสียจนหลายคนคิดว่าตนเองกำลังเดินทางอยู่ในป่ายุคก่อนก็ไม่ปาน
เศษซากของอารยธรรมเก่าแก่ที่ถูกป่าไม้กลืนกินไปยังพอให้เห็นได้เป็นระยะ ๆ ครั้งหนึ่งพวกมันเคยเป็นสิ่งที่มนุษยชาติภาคภูมิใจมากที่สุด…
นานมาแล้วพวกเราเคยฉกชิงผืนดินมาจากธรรมชาติ และในตอนนี้… ธรรมชาติก็กำลังทวงคืนมันกลับคืนมา
นี่สินะ… พลังของธรรมชาติ?
แม้แต่ตัวฉู่โม่วที่เห็นเช่นนี้ยังอดรู้สึกหนักใจขึ้นมาไม่ได้
ไม่นานนัก เวลากลางคืนก็เข้ามาถึง
แต่ก่อนหน้านั้น ทีมเฉพาะกิจได้ทำการตั้งแคมป์สำหรับพักผ่อนกันเรียบร้อยแล้ว
สิ่งที่ไม่พูดถึงไม่ได้เลย คือประสบการณ์การเดินป่าของเฉียนหยวนที่มีมากยิ่งนัก
ภายใต้การนำของเขา ทั้งทีมไม่ได้พบเจอกับอันตรายใดทั้งสิ้นตลอดจนกระทั่งหมดวัน ขนาดพื้นที่ที่มีกลุ่มสัตว์อสูรอยู่ตรงหน้า พวกเขายังสามารถหลบเลี่ยงกา
